Dood maakt atheïst ontvankelijker voor religie

Denken aan de dood maakt atheïsten sceptischer over het geloof. Maar onbewust worden ze juist ontvankelijker voor religie.

Dat schrijven wetenschappers van de universiteit van Otago. Hun conclusies zijn terug te vinden in het blad Journal of Experimental Social Psychology.

Bewust
De onderzoekers voerden drie experimenten uit. Hieraan namen in totaal 265 proefpersonen deel. Sommige proefpersonen waren religieus. Anderen niet. De onderzoekers wilden dat de proefpersonen aan de dood dachten en daarom kregen de proefpersonen de opdracht om een tekst te schrijven over hun eigen dood. Een controlegroep schreef een tekst over televisie kijken. Daarna vroegen de onderzoekers in hoeverre de proefpersonen in een god geloofden. De gelovigen waren nadat ze over hun dood hadden geschreven nog geloviger geworden. De ongelovigen waren nadat ze over hun dood geschreven hadden, juist sceptischer over het geloof.

WIST U DAT…

Onbewust
In een tweede en derde experiment werd gekeken hoe de proefpersonen nu onbewust tegen religie aankeken. En dat levert heel andere resultaten op. De proefpersonen moesten op een knop drukken om aan te geven dat ze wel of niet in een god geloofden. Nadat de proefpersonen over hun dood hadden geschreven, waren ze sneller met het indrukken van de knop waarmee ze aangaven dat god bestond. Niet-religieuze mensen drukten nadat ze over hun dood hadden geschreven iets langzamer op de knop waarmee ze het bestaan van god ontkenden. Dat wijst erop dat zij onbewust toch wat langer moesten nadenken over de vraag of god nu wel of niet bestond.

Volgens onderzoeker Jamin Halberstadt verklaren de resultaten waarom religie zo hardnekkig stand kan houden. Zelfs in een samenleving waarin steeds meer mensen aangeven dat ze niet gelovig zijn. “Angst voor de dood is een bijna universele menselijke ervaring en van religieuze overtuigingen dachten we altijd dat ze een belangrijke psychologische rol speelden in het op afstand houden van de angst. Nu tonen we aan dat deze overtuigingen zowel op een bewust als onbewust niveau spelen en dat zelfs algemeen erkende atheïsten onbewust voordeel uit deze overtuigingen halen.”

Bronmateriaal:

"Death anxiety increases atheists’ unconscious belief in God: Otago research" - Otago.ac.nz
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door jill, jellidonut... whatever (cc via Flickr.com).
  • De Paus

    I would love to believe that when I die I will live again, that some thinking, feeling, remembering part of me will continue. But as much as I want to believe that, and despite the ancient and worldwide cultural traditions that assert an afterlife, I know of nothing to suggest that it is more than wishful thinking.– Carl Sagan

    • Bowser

      Boenk derop!

  • lvg

    De grens tussen geloven in God, een god, een superexistentie,… is zo vaag dat dit onderzoek alleen maar nut kan hebben door een eindeloze discussie te starten over het bestaan van een god.
    Het ‘geloven in god’ is zo afhankelijk van de opvoeding, de maatschappij, de cultuur, de aangrijpende gebeurtenissen in je leven, dat dit niet kan beoordeeld worden door even over de dood na te denken en knopjes in te drukken. Sommigen verliezen het geloof door het verlies van een beminde, anderen gaan juist geloven door een overlijden van een vriend.

    • Martin Lelystad

       Het heeft ook te maken met kennis, Steven Hawkins had daar een leuk voorbeeld van. Vroeger geloofde men dat er een wolf in de wolken leefde die de maan opat (maansverduistering) iedereen ging de straat op om herrie te maken zodat de wolf werd verjaagd. Tegenwoordig zie je dat niet meer zo vaak!

  • Joost de Jong

    De atheïsten die ik ken (waar ik er zelf een van ben) sluiten het bestaan van een god niet voor 100% uit. Ik denk niet dat er een god is, maar bewijzen kan ik het niet. De gelovigen die ik ken, zijn 100% ervan overtuigd dat er een god is, bewijzen zijn niet nodig voor hen. Zodoende zouden die ook sneller op een knop “god bestaat” drukken, dan een atheïst als ik op een knop met “god bestaat niet”. Atheïsten zijn naar mijn idee wat meer open voor alternatieven.

    • Iemand

      De gelovigen hadden al nagedacht voordat ze gelovig werden en de ware gevonden, de atheisten hebben ook nagedacht, maar jammer dat ze de ware niet hebben kunnen vinden.

  • F.Klomp

    “Niet-religieuze mensen drukten nadat ze over hun dood hadden geschreven
    iets langzamer op de knop waarmee ze het bestaan van god ontkenden. Dat
    wijst erop dat zij onbewust toch wat langer moesten nadenken over de
    vraag of god nu wel of niet bestond.”

    Naja ze “moesten” het niet. Ze deden, mensen die niet in God geloven denken nu eenmaal meer na, en dat kost tijd. Het maakt ze niet ontvankelijker voor het geloof, ze denken meer na, twee totaal verschillende dingen.

    Als je in God gelooft hoef je niet voor jezelf te denken, want God is je “Herder” en jij bent het “Schaap”.

  • T_hijs

    wat gebeurt er na de dood dat zet mensen aan het denken
    maar elke cultuur heeft ook weer een andere god (zeus jupiter god allah)
    en sommige zijn realisties en andere…

    gek

  • Olive

    Dus de reden waarom in God geloven is dat ze dan de dood niet als iets bedreigends ervaren? Komt op mij over als een typisch geval van atheïstische “logica”.