Hubble ziet twee sterrenhopen één worden

Wetenschappers hebben met behulp van de Hubble-telescoop twee heldere sterrenhopen ontdekt die op het punt staan om samen te smelten.

De twee sterrenhopen bevinden zich op ongeveer 170.000 lichtjaar van de aarde, in de Grote Magelhaense Wolk, in het hart van de Tarantulanevel. Lang werden de sterrenhopen onterecht voor één aangezien, maar nu blijken het er toch echt twee te zijn: de één is ongeveer een miljoen jaar ouder dan de ander.

Rare vorm
De onderzoekers bestudeerden de sterren met behulp van de Hubble-telescoop. Al snel ontdekten ze dat de sterrenhoop niet bolvormig was, maar uit twee delen lijkt te bestaan. “Eén van de delen is vervormd en uitgerekt als gevolg van de zwaartekrachtswerking en dat is precies wat je verwacht wanneer twee sterrenhopen op het punt staan om samen te smelten,” vertelt onderzoeker Mark Gieles.

Het verhaal
Wat is er precies in het hart van de Tarantulanevel gebeurd? De onderzoekers hebben daar wel ideeën over. Al zo’n twintig miljoen jaar vormen zich hier in wolken van gas en stof, sterrenhopen. De wolken waaruit deze hopen ontstaan, vallen soms uit elkaar. De kleinere delen fuseren later weer tot één enorme, zware sterrenhoop.

Samensmeltende sterrenhopen in het hart van de Tarantulanevel. Foto: NASA / ESA / E. Sabbi met dank aan R. O’Connell en het WFC3-team.

Zware ster
Het onderzoek verklaart ook waarom zich nabij de twee sterrenhopen zoveel zware sterren bevinden. Wanneer twee sterrenhopen fuseren, worden zware sterren soms met enorme snelheid (zo’n 100.000 kilometer per uur) weggeslingerd. De onderzoekers hopen op korte termijn enkele van die haastige sterren te kunnen bestuderen. “Volgend jaar zullen we dit gebied opnieuw met Hubble waarnemen,” vertelt onderzoeker Selma de Mink. “Dan hopen we de snelst bewegende sterren te vinden door de oude en nieuwe opnames met elkaar te vergelijken.”

Hoewel Hubble al heel wat vragen over het heelal beantwoord heeft en ook in de Tarantulanevel weer wat duidelijkheid verschaft, heeft de telescoop toch moeite met een onderzoek als dit. Stof en gas onttrekt sterren aan het zicht en dat maakt het lastig om zo’n sterrenhoop te bestuderen. In de toekomst gaat dat gelukkig veranderen: de opvolger van Hubble, de James Webb Space Telescope, kan veel dieper in nevels kijken en dus nog meer geheimen van de Tarantulanevel blootleggen.

Fout(je) gevonden? Meld het ons!
Bronmateriaal:
"Hubble ziet sterrenhopen op punt van samensmelten" - Astronomie.nl
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door NASA / ESA / E. Sabbi met dank aan R. O'Connell en het WFC3-team.
  • Jasper

    Waarom vallen de ontstane wolken soms uit elkaar om daarna weer samen te voegen ? Wat is het kritische punt wanneer de wolk niet meer uit elkaar valt en waarom daarvoor wel ?
    Weet iemand dit ?

    • Clement

      Waarom verdwijnen de ontstane gedachten om daarna weer nieuwe ontstaan? Wat is het kritische punt wanneer de ‘chain of thoughts’ vastgehouden wordt en waarom in een ander geval niet? M.a.w. heeft u controle over geconditioneerde gedachten die snel op elkaar volgen? Weet iemand dat?

      • Jasper

        Ik zie de link met mijn reactie op dit artikel niet?

  • jjge

    Geen antwoord op de vraag, maar nog een vraag:

    Er staat letterlijk dat _zware_ sterren weggeslingerd worden. Niet duidelijk is, waarom dat lichte(re) sterren in mindere mate zou overkomen. Ik denk dat je de zware sterren wel ziet en de –eveneens weggeslingerde– lichtere sterren niet. Maar dat had beter geformuleerd kunnen zijn: “waarom nabij de twee sterrenhopen zoveel zware sterren waargenomen worden”