Lezersvraag: ‘Maken en luisteren dieren ook naar muziek?’

Iedere week behandelt Scientias.nl op maandagavond een lezersvraag. Deze week wilde Wouter weten of dieren eigenlijk ook muziek herkennen, en of dat net zo werkt als bij mensen.

20121029-111302.jpg

Er zijn verschillende dingen die mensen onderscheiden van dieren. Muziek is er daar één van. Want iets wat zo persoonlijk en emotioneel is, daar zijn dieren toch niet gevoelig voor. Of wel?

Eerst moeten we kijken naar wat muziek precies is, voordat we kunnen beslissen of dieren er zelf aan doen. In feite is muziek niet te definiëren, want het is een heel persoonlijk begrip, en voor iedereen anders. Het woordenboek omschrijft de term ‘muziek’ als: “De kunst om tonen in een ordelijke groep te verdelen, zodat een eenduidige compositie bestaat.” Maar ja, waar ligt dan de grens tussen een ritmisch geluid en muziek? Dat is voor iedereen anders. Wel blijft muziek een door mensen gemaakt proces. Wanneer een muzikant een compositie schrijft, gebruikt hij bewust klanken die door de mens zijn gemaakt, in een bijna wiskundige aanpak (ritme). Hij gebruikt verschillende tonen (frequenties) die goed bij elkaar passen. Zo horen wij gevoelsmatig wat wel, en wat geen muziek is. Maar het blijft wel een gevoelskwestie.

Rationaliseren
Muziek is in ieder geval vrij complex. Sommige mensen hebben er talent voor, maar de meeste mensen moeten lang oefenen voordat zij een instrument goed beheersen. Muziek heeft dus oefening nodig, en rationalisatie. De mens beslist of een melodie en een ritme bij elkaar passen. Kunnen dieren dat überhaupt wel?

Andere onderzoeken
We schreven op Scientias.nl al eerder over verschillende onderzoeken naar dieren die muziek luisterden. Lees dat hier nog eens na.

Functioneel geluid
Dieren maken geluid, en meestal is dat functioneel. Honden blaffen om aan te tonen dat ze dominant zijn, walvissen ‘zingen’ naar elkaar om hun posities aan te duiden, en vogels waarschuwen elkaar voor naderend gevaar. Van sommige dieren is niet eens duidelijk waarom ze een geluid maken. We weten namelijk nog steeds niet precies waarom koeien loeien. Er zijn theorieën over (als waarschuwing, als een teken van affectie), maar geen zekerheid. Op het eerste gezicht zou je dus kunnen zeggen dat dieren alleen geluid naar elkaar maken.

Ritmische rap
Maar trek eens een parallel met rap-muziek. Een rapper spuwt op ritmische wijze woorden naar het publiek om een boodschap duidelijk te maken. Daar kan een beat onder staan, maar dat hoeft niet. Vogels doen hetzelfde. Door een boodschap op een bepaald ritme te verkondigen, communiceren ze met elkaar. U kunt u afvragen of dat wel wezenlijk anders is dan wat rappers doen.

Toch wijst huidig onderzoek erop dat muziek voor dieren altijd functioneel blijft, terwijl mensen muziek maken vanwege de emotionele waarde ervan. We zijn de enige soort die ook echt kan genieten van muziek.

Effect op koeien
Dat wil niet zeggen dat dieren helemaal niet door (menselijke) muziek beïnvloed worden. Zo is er onderzoek gedaan naar het effect van muziek op koeien. Voor hun toepasselijk getitelde ‘Moosic’-onderzoek, lieten onderzoekers koeien naar verschillende muziekgenres luisteren. Eerst naar The Beatles of naar snelle hiphop, later naar wat rustigere nummers van Beethoven, Lou Reed en Simon and Garfunkel. Wat bleek? De koeien waren veel minder gestrest bij de rustige muziek dan bij de snelle. Dat resulteerde in een toename van melk. De koeien werden 12 uur lang blootgesteld aan de muziek, en gaven bij de rustige muziek tot 3 procent méér melk dan anders.

Tamarin-muziek
Ook hebben onderzoekers al eens gekeken naar het effect van muziek op de zogenaamde tamarin-aap. Die werden niet warm of koud van menselijke muziek, maar toen maakten de onderzoekers hun eigen muziek van tamarin-geluiden, met verschillende ritmes en melodieën. Wat bleek? De tamarin-apen herkenden de geluiden wel degelijk als muziek. Voorlopig lijkt het echter sterk dat apen of wat voor dieren dan ook zelf muziek zullen gaan maken. Maar daar zijn professionals voor.

Fout(je)? Meld het ons!
Bronmateriaal:
"Studying the Science Behind Music" - WhatIsMusic.info
"Animal Research" - ThePowerOfSound.net
"Moosic Study' Reveals Way of Increasing Milk Yields" - LE.AC.uk
De foto boven dit artikel is gemaakt door Fir0002/Flagstaffotos (cc via Wikimedia Commons).
  • marijn

    “Er zijn verschillende dingen die mensen onderscheiden van ANDERE dieren.”!

    koeien zeggen ook niet:
    “Er zijn verschillende dingen die koeien onderscheiden van dieren. Loeien is er daar één van.”

    • http://dannyhaelewaters.wordpress.com/ Danny Haelewaters

      Daar ben ik het best mee eens. Mens zijn dieren, net zoals nijlpaarden, “Dumbo octopussen” (Grimpoteuthis sp.) en tseetseevliegen. Het antropomorfisme in de wetenschap zijn we al een tijdje voorbijgestreefd.

      • flor

        Danny, mens zijn dieren? graag verduidelijking….

        • http://dannyhaelewaters.wordpress.com/ Danny Haelewaters

          De mens is een dier, toch? Wij zijn van het geslacht Homo, binnen de klasse der Mammalia (zoogdieren).

          • flor

            dan als ik het goed begrijpt, het woord ‘mens’ is maar een naam dat men aan een dier gegeven heeft,m.a.w paard,koe,hond en mens zijn allen dieren,ik dacht dat er een onderscheid was tussen mens en dier,maar voor jou blijkbaar niet Danny.wel vreemd…

          • http://dannyhaelewaters.wordpress.com/ Danny Haelewaters

            @198544d3b3448b70d59ad4d36de675b3:disqus: Het is maar hoe u het bekijkt. De mens is uiteraard uniek in zijn bestaan. Wij communiceren via taal, zijn in staat om onze hersenen dermate te benuttigen dat we werktuigen kunnen ontwikkelen, enzovoort. Allemaal geweldig, maar maakt ons dat dan geen “dier” meer? De kangoeroe is ook uniek in het hebben van een buidel in combinatie met zulke grote poten. De Halloween krab is ook uniek in het bezit van paarse scharen. En ga zo maar door!

            Elke diersoort heeft wel een combinatie van unieke kenmerken. Dat wij, mensen, die kenmerken kunnen beschrijven via taal maakt ons niet minder dier, wat mij betreft. Mensen die “de mens” als soort zien als het eindpunt van de evolutie, volgen opvattingen van enkele eeuwen geleden. Evolutie leidt tot een totaal ander beeld: de mens staat niet apart van het dierenrijk, maar maakt er deel van uit. Zo delen we een gemeenschappelijke voorouder met de chimpansees, niet meer dan zo’n 5 tot 7 miljoen jaar geleden. Veel van wat we steevast als typisch menselijk zagen treffen we ook bij chimpansees aan: een zelfbewustzijn, emotionele ervaringen en het gebruik van gereedschappen.

            Een interessante quote die ik zonet vond: “Men heeft lang aangenomen dat de mens door zijn grote herseninhoud buitengewoon sterk bevoordeeld was tegenover dieren. Toen olifanten en walvissen echter over een veel grotere herseninhoud bleken te beschikken, klopte die theorie plots niet meer. Toen bedacht men dat de herseninhoud in relatie tot de grootte van het lichaam moest worden gezien. Ondertussen is men het spoor echter bijster.”

          • flor

            Danny,met je reactie kan ik best leven,maar ik heb nog een vraag:wat bedoeld men met ‘het dierenrijk en het mensdom’dan?

          • http://dannyhaelewaters.wordpress.com/ Danny Haelewaters

            Dat weet ik niet. Wat mij betreft bestaat “het mensdom” niet. Ik heb er om eerlijk te zijn nog nooit van gehoord tot nu. Het dierenrijk is letterlijk wel correct: Regnum Animalia. Daar behoort de mens dus toe. Ik veronderstel dat “het mensdom” als term voortkomt vanuit een antropocentrische benadering.

          • flor

            Danny,met mensdom bedoel ik de hele wereldbevolking in zijn geheel en niet dat de mens het middelpunt is van sommige religie’s,alvast bedank voor je reactie’s en nu laat ik het hier bij.

      • Harry V.

        Dan heb ik toch slecht nieuws voor je, want antropomorfisme bestaat nog steeds in de wetenschap. De westerse wetenschap klopt zichzelf graag op de schouders dat zij zo objectief vrij van antropomorfisme als mogelijk te zijn, maar in takken als de (neuro-)biologie en vergelijkende fysiologie is dat m.b.t. de cognitieve vaardigheden van dieren zeker niet altijd het geval. Sterker nog, diverse onderzoekers maken bewust gebruik van wat men in de psychologie nu critical anthropomorphism noemt, om hun gebruik van antropomorfismen acceptabel te maken.

        • http://dannyhaelewaters.wordpress.com/ Danny Haelewaters

          @disqus_P6qz2JzPTp:disqus: Ik denk dat we over twee verschillende gebieden in de wetenschap praten. Ik heb het over antropocentrisme in de biologie, als in de evolutietheorie. De mens is niet het eindpunt van de evolutie. Evolutie heeft geen eindpunt, noch een bepaalde richting. Daar zijn we het – hopelijk – mee eens.

          U hebt het over het toeschrijven van menselijke gevoelens, emoties en reacties aan andere dier(soort)en, antropomorfisme. Hierbij zouden we van een hond die “glimlacht” naar ons (lees: het gezicht toont dat wij, mensen, associëren met een glimlach) denken dat hij blij is ons te zien. Hetzelfde van een slang die “glimlacht” … al ontbreken de spieren bij slangen om de “lippen” (die hebben ze niet, maar de structuren waar ik het over heb zouden we lippen kunnen noemen) te positioneren in “glimlach-modus”. Er ontstaat dus een probleem bij het toeschrijven van menselijke kenmerken aan andere dieren als we hun evolutionaire geschiedenis, ecologie en (neuro-)anatomie niet kennen. Ik denk dat daarom het concept critical anthropomorphism is beschreven.

          Dit legt duidelijk uit waar het om draait: “[...] But I also wanted to show that using our stance as a sentient being was valuable, if not essential, to the study of behavior, and many innovative scientists had realized this. I developed the concept of critical anthropomorphism to recognize the multiplicity of information needed for an effective science of comparative psychology. We need to use all our scientific and natural history knowledge about a species, including its physiology, ecology, and sensory abilities to develop testable hypotheses, which may indeed be based on ‘hmm, what would I do if I were in a similar situation to the other species?’”

  • Erick

    “Hij gebruikt verschillende tonen (frequenties) die goed bij elkaar passen.”
    Er kan ook muziek gemaakt worden met interfererende tonen, dat is niet ‘echt’ bij elkaar passen.