Ons lichaam lijkt in staat om de toekomst te voelen

Kan ons lichaam zich voorbereiden op toekomstige gebeurtenissen als er in onze omgeving geen enkele aanwijzing is dat die gebeurtenissen gaan plaatsvinden? Ja, zo suggereert nieuw onderzoek. Het lijkt erop dat ons lichaam stukjes van de toekomst kan voelen.

Het wordt ook wel presentiment genoemd, waarmee zoiets wordt bedoeld als ‘het voelen van de toekomst’. Wat daar precies mee wordt bedoeld, legt onderzoeker Julia Mossbridge uit aan de hand van een voorbeeldje. Stel: u zit op uw werk stiekem een computerspelletje te spelen. Ook heeft u een koptelefoon op. U kunt uw baas dus niet aan zien of horen komen. Stel nu dat u heel goed naar uw lichaam luistert. “Dan kun je in staat zijn om deze anticiperende veranderingen tussen twee en tien seconden voordat de baas binnenkomt op te merken en je videospelletje af te sluiten. Je hebt wellicht zelfs de tijd om dat spreadsheet waar je eigenlijk aan moet werken te openen en als je geluk hebt, kun je dat allemaal doen voordat je baas binnenkomt.”

WIST U DAT…
…rokers die nadenken over de toekomst sneller geneigd zijn om te stoppen met roken?

Maar kan ons lichaam de baas echt voelen aankomen, zelfs als daarvoor verder geen aanwijzingen zijn? Het is mogelijk, zo suggereert Mossbridge in een nieuwe studie. Voor haar onderzoek nam ze studies die tussen 1978 en 2010 zijn uitgevoerd, onder de loep. Een analyse van de resultaten wijst erop dat ons lichaam ons inderdaad kan voorbereiden op toekomstige gebeurtenissen zelfs als ons bewustzijn nog geen aanwijzingen kan vinden dat die gebeurtenissen gaan plaatsvinden. Dat schrijven de onderzoekers in het blad Frontiers in Perception Science.

Hoewel het fenomeen vaak met de term presentiment wordt aangeduid, is dat niet de term die Mossbridge graag gebruikt. “Ik spreek liever over ‘afwijkende anticiperende activiteit’. Het fenomeen is afwijkend, omdat we het met ons hedendaagse begrip van hoe de biologie werkt niet kunnen verklaren, alhoewel verklaringen die verband houden met recente kwantumbiologische resultaten wellicht duidelijkheid kunnen scheppen. Het is anticiperend, omdat het toekomstige fysiologische veranderingen in reactie op een belangrijke gebeurtenis zelfs zonder aanwijzingen lijkt te kunnen voorspellen. En het is een activiteit, omdat het bestaat uit veranderingen in het hart, de huid en het zenuwstelsel.”

Fout(je)? Meld het ons!
Bronmateriaal:
"Can your body sense future events without any external clue?" - Northwestern.edu
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Jan-Grimo Sobez (cc via Flickr.com).
  • panta Rhei

    “Het is anticiperend, omdat het toekomstige fysiologische veranderingen
    in reactie op een belangrijke gebeurtenis zelfs zonder aanwijzingen
    lijkt te kunnen voorspellen. En het is een activiteit, omdat het bestaat
    uit veranderingen in het hart, de huid en het zenuwstelsel.”

    Alles is met alles onlosmakelijk verbonden. De veranderingen in het hart, de huid en het zenuwstelsel kunnen worden gemeten, maar zullen gevolgen blijken te zijn. Communiceren vindt niet alleen op uiterlijk gebied plaats. De wetenschap komt beetje bij beetje bij de ervaringen die adepten al duizenden jaren aan den lijve hebben ondervonden. Jammer dat de wetenschap alles vanuit de buitenkant kan benaderen, alhoewel, zo komen we er ook wel, alleen duurt het wat langer…..

    • altijdHetzelfde

      Inderdaad. Het is wel spijtig dat deze wetenschappers eerst alles weglachen als flauwekul . Ze zouden veel meer moeten openstaan voor het alternatieve en beseffen dat ze nog niet alles ontdekt hebben; er zijn wellicht nog veel andere verschijnselen die nu nog niet verklaard kunnen worden maar waarvoor misschien perfect een wetenschappelijke verklaring voor te vinden zal zijn, in de toekomst.

      • Fleuv

        Helemaal mee eens! Want hoe zit het dan met bijvoorbeeld een dejavu of een droom over je toekomst waar je later dan dus weer een dejavu van krijgt wanneer het ook daadwerkelijk plaats vindt.

        • Kusanagi

          Een deja vu is nog wel te verklaren: de constante stroom die van je zintuigen naar je hersenen ‘vloeit’ komt soms per ongeluk wel eens in de afdeling van het geheugen terecht. Het geheugen zegt vervolgens van: hey ik kan hier niks mee en stuurt het naar waar het wel moet zijn (zo ook dat je beeld met een camera via de tong naar de hersenen kunt sturen en kan ‘zien’). Vervolgens herken je bewust ook van: hey dit komt uit mijn geheugen en lijk je te voelen dat je dit al eerder hebt meegemaakt.

          Maar eerlijk is eerlijk; het blijft een pracht artikel om te lezen en ik ben het zeker met je eens dat we allemaal wat meer openminded hiervoor moeten zijn incl. de o zo feitelijke wetenschappers, want feit blijft: we hebben alle feiten gewoonweg nog niet op een feitje… euh rijtje xD :P :P

    • Kusanagi

      Mooi antwoord van panta Rhei :)

  • flor

    zou het misschien ook intuitie kunnen zijn?

    • Anoniem

      Ik was het zelfde aan het denken flor.

    • ParaBellum1

      En wat is intuïtie in deze context? Ik denk dat ‘intuïtie’ ook sterk zou grenzen aan een ‘zesde zintuig’.

    • flor

      Para,als je het voorbeeld van de ‘de baas’ neemt dan vind ik dat een zesde zintuig werkt,omdat je de ‘baas’ na enige tijd begint te kennen,maar al bij al ik vind dat de wetenschap hier nogal kort door de bocht ga met zijn voorbeeld ‘baas’ heeft de wetenschap niks beter als voorbeeld?( ik betwijfel het)

      • http://dannyhaelewaters.wordpress.com/ Danny Haelewaters

        Volgens de American Academy of Arts and Sciences waren er in 2006 grofweg 5.8 miljoen wetenschappers wereldwijd. Om dan een beetje denigrerend over “de wetenschap” te spreken, alsof het gaat om één tekortkomend instituut, is dan ook een beetje kort door de bocht.

        U doelt wellicht op één researcher, met name Julia Mossbridge. Dit is slechts één van ~ 5.8 miljoen, oftewel ~ 0.000017% van alle wetenschappers wereldwijd; er zal heus wel iemand anders zijn die hierop voortbouwt.

        • flor

          Danny,het verbaast mij eigenlijk voor de uitspraak van de wetenschap(pers):ons lichaam lijkt in staat om de toekomst te voorspellen,gedurfd zonder ernstige bewijzen!

          • http://dannyhaelewaters.wordpress.com/ Danny Haelewaters

            @198544d3b3448b70d59ad4d36de675b3:disqus: Het onderzoek van Mossbridge et al. (2012), waarover het artikel hier gaat, voerde een meta-analyse uit 26 voorgaande onderzoeken en beroept zich nog een keer op 35 andere bronnen. “Gedurfd” en “zonder ernstige bewijzen” met uitroepteken lijkt me dan ook wel sterk overdreven. Ik heb hiermee niet gezegd dat ik het eens ben met hun conclusies, ik zeg enkel dat hun wetenschappelijke methode correct is. Als u niet akkoord bent met hun conclusies, zou u beter eerst de in totaal 61 geciteerde bronnen doornemen. Dan pas zult u op een wetenschappelijk verantwoorde manier gerechtvaardigd zijn om het onderzoek vierkant af te kraken of bij te stellen waar nodig. Veel leesplezier!

            De definitie van een meta-analyse vindt u gemakkelijk, bijvoorbeeld op Wikipedia: een onderzoek waarin onderzoeken van een bepaald fenomeen worden samengevoegd om één secuurdere uitkomst te verkrijgen. Door de resultaten uit eerdere onderzoeken gezamenlijk te analyseren kunnen uitspraken gedaan en inzichten verkregen worden die op basis van elk van de afzonderlijke onderzoeken niet mogelijk waren. Dit is een vaak gebruikte vorm van wetenschappelijk onderzoek. In mijn vakgebied zouden we spreken over een monografie.

            @4b721e643747ff6e13b8e9b38d2862f4:disqus: Ik wilde met het genoemde aantal wetenschappers niet impliceren dat zij allemaal goed werk leveren, wel dat niet alle wetenschappers over één kam geschoren dienen te worden.

          • flor

            Danny ik hou van exacte wetenschap niet meer of minder,over dit ontwerp is geen zekerheid.ik weet niet of ik volgende week ziek zal worden,ik zou morgen misschien…?niks is 100%zeker in de toekomst,men het trachten ja maar dat is een ander ontwerp.

        • Panta Rhei

          Beste Danny, ik heb veel respect voor de wetenschap, maar het aantal wetenschappers zegt niets over hun kundigheid. Echt baanbrekend zijn binnen die groep maar enkelen….

  • marijn

    In de meeste onderzoeken naar dit soort onderwerpen blijken achteraf grove statistische fouten te zitten. Een concreet voorbeeld is een onderzoek gedaan naar het voorspellen van wie beller is. Een analyse van de (gemiddelde) resultaten van die onderzoeken in misschien dus niet zo’n goed idee.

    • ParaBellum1

      Exact. Er is ook géén nieuw onderzoek gedaan: dit ‘onderzoek’ is slechts een samenvatting van bestaande onderzoeken.

  • ParaBellum1

    Ik sluit mij volledig aan bij Marijn. Ik heb alvast een leestip voor de ‘believers’ alhier: naast het feit dat mensen graag voor de gek gehouden willen worden – is er een vergelijkbaar en even discutabel onderzoek uitgekomen circa 1,5 jaar geleden.
    http://www.wired.com/wiredscience/2010/11/feeling-the-future-is-precognition-possible/

    -
    Vergeet ook niet hier te kijken, waar het onderzoek van Bem vakkundig en op uiterst wetenschappelijke wijze wordt gesloopt:
    http://www.plosone.org/article/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pone.0033423

  • hetkuikentjepiep

    de toekomst voorspellen?… dat heet plannen