Te simpele informatie kan baby niet boeien

Wetenschappers hebben ontdekt dat baby’s informatie die te simpel of juist veel te complex is, links laten liggen en enkel informatie die net uitdagend genoeg is, tot zich nemen.

De onderzoekers verzamelden 72 baby’s van zeven en acht maanden oud. De baby’s keken naar filmpjes waarin objecten (bijvoorbeeld een bal) achter een aantal gekleurde boxen vandaan kwam. Waar en wanneer de objecten verschenen, verschilde. Terwijl de baby’s aan het experiment deelnamen, hield een apparaatje in de gaten of ze ook echt naar de beelden keken of dat hun blik elders op gericht was. Zodra de blik van de baby’s afdwaalde, werd het filmpje gestopt. Zolang ze keken, ging het experiment door. De baby’s hadden al heel snel in de gaten dat zij de controle hadden. Door te kijken of juist niet te kijken, konden ze bepalen of het filmpje op bleef staan.

WIST U DAT…

Complex
Met behulp van een statistisch model bleken de onderzoekers in staat om te berekenen en te voorspellen wanneer de baby’s geen aandacht meer voor het filmpje zouden hebben. Dat bleek nauw samen te hangen met de complexiteit van het filmpje. Een filmpje werd als complexer gezien wanneer de gebeurtenissen met het oog op de eerdere filmpjes die het kind had gezien, verrassend waren. Een filmpje was simpel wanneer de gebeurtenissen juist helemaal niet verrassend waren.

Informatie zoeken
Uit het experiment bleek dat baby’s hun aandacht er niet bij hielden wanneer de filmpjes te voorspelbaar waren. “Je zou denken: hoe complexer iets is, hoe interessanter het is,” stelt onderzoeker Richard Aslin. “Maar dat geldt niet voor baby’s.” Zodra de filmpjes te verrassend en dus te complex werden, dwaalden de baby’s af. “Het onderzoek suggereert dat baby’s niet alleen worden aangetrokken door dingen die gebeuren, maar dat ze in staat zijn om op basis van wat er is gebeurd, te voorspellen wat er gaat gebeuren,” concludeert onderzoeker Celeste Kidd. “Het zijn geen passieve sponzen. Ze zijn actief op zoek naar de beste informatie die ze kunnen vinden.”

Nog een keer!
Het onderzoek lijkt in eerste instantie in strijd met het feit dat kinderen heel vaak dezelfde verhaaltjes willen horen. Ouders worden vaak verzocht om dat ene sprookje of dat ene boekje nog eens voor te lezen. Toch is dat niet helemaal onlogisch, stelt Kidd. “Kinderen halen waarschijnlijk elke keer weer iets nieuws uit dat verhaal.”

Nieuwigheidje
Al vele jaren proberen wetenschappers uit te vinden wat baby’s interessant vinden. Want als we dat weten, kunnen we mogelijk betere leermethoden ontwikkelen. Ook is het dan wellicht mogelijk om afwijkingen op het gebied van aandacht – die weer kunnen wijzen op autisme of ADHD – eerder op te merken. Maar die onderzoeken hebben tot op heden weinig opgeleverd. Sommige baby’s vinden nieuwe objecten interessant. Andere baby’s houden zich liever met vertrouwde objecten bezig. Dit onderzoek laat zien dat ‘nieuwigheid’ geen doorslaggevende factor is. Of een situatie complex of simpel is, lijkt veel belangrijker, zo is in het blad PLoS ONE te lezen.

Volwassenen
Welbeschouwd is het niet eens zo heel verrassend dat baby’s er deze aanpak op nahouden. Eerdere onderzoeken wijzen erop dat volwassenen ook zo te werk gaan. Zij richten zich eveneens op informatie die een niet te grote, maar ook niet te kleine uitdaging vormt.

Wat moeten ouders met dit onderzoek? De wetenschappers benadrukken allereerst dat de aandacht van baby’s ook uitgaat naar gezichten, stemmen, voedsel en andere zaken die nodig zijn om te overleven. Die interesse lijkt niet gewekt te worden door de complexiteit van de situatie. Maar wanneer ze informatie verzamelen over de rest van hun omgeving, speelt de complexiteit wel een rol. Toch hoeven ouders niet op zoek te gaan naar de perfecte informatie voor hun baby. Dat doen de baby’s zelf wel. “Zij (de baby’s, red.) gaan rondkijken wat het beste bij hun niveau van aandacht past,” stelt Kidd.

Bronmateriaal:

"The Goldilocks Effect: Babies Learn from Experiences That Are Not Too Simple, Not Too Complex, but 'Just Right'" - Rochester.edu
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Breezy Baldwin (cc via Flickr.com).
  • ewsay

    Die Foto zouden politici en presidenten wel eens on hun kantoor Mogen hangen om Menselijk te Blijven?

  • moerstaal

    En zie daar de term ADHD weer… De bedachte ziekte om voor miljarden aan ritalin te kunnen slijten… Want de oplossing is namelijk een pil… Die groeiden vroeger natuurlijk in het oerwoud toch? Of zouden onze voorouders en andere dieren ook allemaal last hebben van ADHD? Te pas en te onpas zie ik vrijwel dagelijks deze term. Het gekke is dat ik in Brazilië in een decennium tijd nog geen één ADHD-er heb kunnen vinden. Vrijwel niemand heeft er ook van gehoord. Zolang mensen het niet kennen is het ook geen probleem… Als we elkaar maar vaak genoeg inpeperen dat de ziekte bestaat dan is het wel een probleem. Ook raar trouwens dat wij de bedenkers en nablaters zoveel autoriteit toedichten… Iets is pas een probleem als het ook echt als een probleem voelt. Maar ja, wie gebruikt tegenwoordig nog zijn gezond verstand en intuïtie…
    Maar nee, wij kijken x-factor, plempen ons leven op facebook, Rutte weet het beter en de man met baard waakt over ons…