Zwitserse satelliet gaat ruimteafval opruimen

Geschreven op 16 februari 2012 om 09:45 uur door 10

Geen woorden maar daden: de Zwitsers gaan het probleem van ruimteafval te lijf met een satelliet.

Dat melden de Zwitsers zelf in een persbericht. Vanaf deze week wordt er door wetenschappers gewerkt aan de bouw van CleanSpace One: een satelliet die ruimteafval verwijdert.

Problemen
Ruimteafval is een serieus probleem. Kleinere en grotere stukken van ruimtevaartuigen en satellieten bevinden zich in een baan om de aarde. En dat zorgt voor problemen. Zo moet het internationale ruimtestation regelmatig uitwijken voor ruimteafval. Om te voorkomen dat toekomstige ruimtemissies door ruimteafval mislukken, moet er iets gebeuren. Er zijn al veel ideeën geopperd: afval weglaseren bijvoorbeeld. Of een ruimtevaartuig laten dreggen naar afval. Maar tot concrete plannen is het nooit gekomen. Tot nu. De Zwitsers nemen het heft in handen.

Ruimteafval
In de baan om de aarde bevinden zich zeker 16.000 stukken ruimteafval met een diameter van tien centimeter of groter. Het meeste ruimteafval is van Chinese komaf. Overigens zijn ook kleinere stukken afval een reden tot zorg: zij kunnen toch nog voor grote problemen zorgen als ze met grote snelheid op bijvoorbeeld het internationale ruimtestation stuiten.

Grijpen
De bouw van zo’n schoonmaak-satelliet is nog niet gemakkelijk. Er wordt namelijk nogal wat van CleanSpace One gevraagd. Eerst moet deze zijn baan aan kunnen passen aan de baan van het afval. Vervolgens moet deze in staat zijn om het afval te grijpen en stabiliseren. Dat laatste is lastig: u moet er rekening mee houden dat CleanSpace One op het moment dat deze afval achtervolgt een snelheid van 28.000 kilometer per uur heeft. De kans dat met zo’n snelheid mis wordt gegrepen is natuurlijk redelijk groot. Zodra de satelliet het afval te pakken heeft, daalt deze af. Dan is het de bedoeling dat zowel het afval als de satelliet in de atmosfeer vergaat.

Wegwerp
Dat betekent dus dat CleanSpace One in eerste instantie een wegwerpsatelliet is. Zodra CleanSpace One echter een beetje werkt, willen de Zwitsers een prototype ontwikkelen dat meerdere keren afval kan verzamelen.

Voor het ontwerp en de eerste lancering van CleanSpace One is ongeveer 8,2 miljoen euro uitgetrokken. Als alles volgens plan verloopt kan de satelliet binnen drie tot vijf jaar zijn eerste – en tevens laatste – ritje maken. En als dat alles goed gaat, volgen er ongetwijfeld nog meer van deze satellieten en behoort het probleem van rondzwervend ruimteafval hopelijk rap tot het verleden.

Hebbes! Afbeelding: EPFL.

Fout(je)? Meld het ons!
Bronmateriaal:
"Cleaning up Earth's orbit: A Swiss satellite tackles space debris" - EPFL.ch
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door EPFL.
  • Anoniem

    “In de baan om de aarde bevinden zich zeker 16.000 stukken ruimteafval met een diameter van ”
    “Voor het ontwerp en de eerste lancering van CleanSpace One is ongeveer 8,2 miljoen euro uitgetrokken”

    En dan kunnen ze 1 stuk rommel opruimen. dure vuilniswagen… Latere generaties Kunnen meer opruimen laten we zeggen 50 stuks? Dan heb je nog 320 satelieten nodig om de rest op te ruimen. En dat is wat er nu rondzweeft. Laten we ervanuit gaan dat er niets meer bij komt. Zullen we voorzichtig schatten dat de lancering en bouw van de andere sattelieten 500.000 p/s kost?

    320*€ 500.000,–= €160.000.000,–

    Lijkt me dat voor dat bedrag wel iets efficienters voor te bedenken is. Je hoeft alleen de baan toch een beetje te veranderen? Dan verbrand het in de atmosfeer of gaat het de ruimte in. In beide gevallen is het weg. Duwtje is genoeg en het probleem om iets vast te pakken ook opgelost.

    Of bekijk ik het nu te simpel?

    • lvg

      De eerste satelliet moet aantonen dat het onderscheppen van een groot brokstuk of satelliet technisch mogelijk is. Vooral de programmatuur om het baanverschil en snelheidsverschil te overbruggen met zo weinig mogelijk energie zal op punt moeten gesteld worden.
      Als de eerste satelliet werkt, kan dit in de eerste plaats toegepast worden om alleen defecte satellieten die op ramkoers komen te verwijderen. Alle brokstukken worden immers gevolgd en inslagen kunnen vooraf berekend worden.
      In tweede instantie -zoals in de video te horen is- kunnen satellieten teruggebracht worden naar de aarde, met een herbruikbare clean space one.
      Tevens wordt vermeld dat een satelliet later meerdere objecten zal kunnen verwijderen.
      Met een raket kunnen tegenwoordige 10 of meer kleinere satellieten gelanceerd worden, wat de kostprijs ook kan verminderen.
      Nieuwe satellieten moeten voldoende brandstof aan boord houden dat zij op einde levensduur zichzelf naar de atmosfeer kunnen sturen en daar verbranden.
      Als een firma weet dat haar zere dure satelliet op ramkoers is met afval, zal zij zeker bereid zijn de kosten van de clean space te betalen. Vervangen en lanceren van een vervangsatelliet is immers veel duurder.
      Als het opvangen van een brokstuk lukt, kan later ook gedacht worden om de koers van een werkende satelliet te veranderen, om ze langer in de ruimte te houden of te vrijwaren van een inslag.
      Het zou ook mogelijk zijn om de clean space van nieuwe brandstof te voorzien in de ruimte, waardoor deze continu kan werken. Dit kan bvb door een clean space die niet hoeft te grijpen, maar zich kan aansluiten op een gewone clean space om brandstof aan te vullen.
      Veel meer mogelijkheden zijn er: een verplaatsbare robotarm  buiten het ISS om aan het ISS te werken of een klein ruimteschip op basis van de clean space, waardoor de bemanning herstellingen kan uitvoeren aan satellieten vanaf het ISS.
      Maar eerst moet de software werken om eender welk object in de ruimte te kunnen benaderen en zonder schade te kunnen vastnemen of een verbinding te maken.

      • Anoniem

        Dank u altijd fijn om een iets van een andere kant te bekijken. Ik kan me ook vinden in je hele verhaal. Toch vraag ik me af of het niet makkelijker is om de puin gelijk een andere baan te geven de software kan dan ook gelijk getest worden. Met de rest ben ik het helemaal eens.

        • lvg

          Het opruimen van oude satellieten en ruimtepuin is een zeer gevoelige politieke kwestie. De techniek voor het opruimen van ruimtepuin kan ook gebruikt worden voor het vernietigen van werkende economische en militaire satellieten van andere landen. China heeft al getoond dat ze satellieten kan uitschakelen van op de grond. Ook met lasers is men aan het testen om banen van brokstukken en satellieten te wijzigen of zelfs satellieten te vernietigen. Dit ligt natuurlijk heel delicaat.
          Een langzame satelliet die iedereen kan volgen is vermoedelijk voor iedereen aanvaardbaar. Natuurlijk kan die satelliet ook met lasers uitgerust worden, maar of dat aanvaardbaar is voor de andere landen. Dit zou immers een serieus wapen zijn bij een conflict.

      • Rommel in de ruimte

        Eigenlijk gemeen van mij om dit te zeggen, maar hoeveel van dat afval zou bewust achtergelaten zijn om andere landen het lastig te maken ?

  • Iets

    Misschien een rare vraag, maar waarom rammen ze het afval niet richting de atmosfeer? Is dat niet eenvoudiger?

    • Anoniem

      Verre van een rare vraag. Ik vind het concept van CleanSpace One weinig innovatief. Het punt is dat de brandstof wel een probleem is voor zo´n vuilniswagen. Nucleaire aandrijving kan dit misschien oplossen.

  • http://twitter.com/AlmericoPoulot Michel Pot

    Indien we het over clean hebben, waarom dan niet in de ruimte een energie oplaadstation op basis van zonne energie. Verder kun je ook gewoon de brokstukken verkleven, Kunnen we er later weer een constructie op bouwen…..

    • Rommel in de ruimte

      Volgens mij geeft zonne energie geen voortstuwings energie in de ruimte. Niet anders in ieder geval dan de energie die het massa van het licht afgeeft. En dat is niet echt veel.

  • Wessel

    Dat is allemaal natuurlijk waar lvg, maar waar het ons om gaat is het praktische aspect. Gewoon een sneeuwschuiver met een bepaalde hoek erop en duwen maar. Niks grijpers, lasers of wat voor onnodig gecompliceerde fratsen ook. Is dat nu niet makkelijker?

© 2009-2013 Scientias.nl.
Adverteren · Stage lopen? · Disclaimer · Sitemap