Het is het Pompeii van de natuur: een 298 miljoen jaar oud bos dat door toedoen van as perfect bewaard is gebleven.

De onderzoekers troffen het bos in China aan. Het moet ongeveer 298 miljoen jaar geleden tijdens een vulkaanuitbarsting met as zijn bedekt, zo is binnenkort in het blad Proceedings of the National Academy of Sciences te lezen.

Tijd staat stil
Net als in Pompeii heeft het as de tijd in dit bos stilgezet. “Het (bos, red.) is verbazingwekkend geconserveerd,” merkt onderzoeker Hermann Pfefferkorn op. “We kunnen daar gaan staan en een tak met de blaadjes er nog aan vinden en daarna vinden we de volgende tak en de volgende tak en de volgende tak. En dan vinden we de stronk van dezelfde boom. Dat is echt geweldig.” De bomen en planten bevinden zich nog altijd op dezelfde plaats als zo’n 298 miljoen jaar geleden.

Een reconstructie van het bos. Afbeelding: via University of Pennsylvania.

Soorten
De onderzoekers troffen van alles aan in het bos. Van kleinere boomvarens tot reuzen van bomen die gemakkelijk 25 meter lang konden worden. Ook werden er uitgestorven boomsoorten teruggevonden. Doordat de vondst zo compleet is, kunnen de wetenschappers enorm veel van dit bos leren. Bovenal kunnen ze de context beter begrijpen. “Het is een tijdcapsule en stelt ons in staat om wat hiervoor en hierna gebeurde beter te begrijpen.”

Tropisch
298 miljoen jaar geleden startte het geologische tijdperk Perm. De continentale aardplaten waren bezig om het supercontinent Pangea te vormen. In die tijd bestond China uit twee kleinere continenten die zich nabij de evenaar bevonden en een tropisch klimaat hadden. Dat verklaart het tropische bos dat de onderzoekers nu hebben aangetroffen.

Het is natuurlijk fantastisch om op deze manier een kijkje in het verleden te nemen. Maar het bos stelt ons niet alleen in staat om achteruit te kijken, zo benadrukken de onderzoekers. Het kan ons ook helpen om ons voor te bereiden op de toekomst of ten minste het heden beter te begrijpen. Zo’n 298 miljoen jaar geleden was het klimaat op aarde vergelijkbaar met het huidige klimaat. En dus kunnen we van resten uit die tijd meer leren over ons klimaat en de variaties die daarin kunnen voorkomen.