Het wezentje is vernoemd naar het monster Cthulhu uit de verhalen van schrijver H.P. Lovecraft.

Onderzoekers hebben zich gebogen over een uitzonderlijk goed bewaard gebleven fossiel. Het beestje leefde zo’n 430 miljoen jaar geleden in de oceaan en blijkt familie te zijn van de zeekomkommer. Maar door zijn griezelige lange tentakels, deed het de onderzoekers veel denken aan een klein monstertje.

Naam
Het fossiel is slechts 3 centimeter breed, maar de veel langere tentakels – of buisvoetjes – zou het wezen een bijna monsterlijk voorkomen moeten hebben gegeven. Deze tentakels gebruikte het diertje waarschijnlijk om voedsel te vangen en over de zeebodem te kruipen. De onderzoekers doopten het diertje tot Sollasina cthulhu, vanwege de gelijkenis met het monster Cthulhu uit de verhalen van schrijver H.P. Lovecraft.


Reconstructie
De onderzoekers creëerden een gedetailleerde 3D-computerreconstructie van het 430 miljoen jaar oude fossiel. Deze reconstructie werd laag voor laag opgebouwd, met een foto uit elk stadium. Uiteindelijk gaven honderden foto’s samen het fossiel een gezicht. Hierdoor kwamen ze ook meer te weten over het voorkomen van Sollasina cthulhu.

Dit is de 3D-reconstructie van Sollasina cthulhu. De tentakels of buisvoetjes worden weergegeven in verschillende kleuren. Afbeelding: Imran Rahman, Oxford University Museum of Natural History

Watervaatstelsel

Het waterstelsel is een stelsel van vaten en de daaraan verbonden buisvoetjes in het lichaam van stekelhuidigen, waaronder levende zeekomkommers. Deze dieren gebruiken dit systeem om zich voort te bewegen en te eten.

Inwendige lichaam
Het blijkt te gaan om een soort die nieuw is voor de wetenschap. Daarnaast verschafte de 3D-reconstructie ook meer informatie over het inwendige lichaam. “Sollasina behoort tot een uitgestorven groep die de Ophiocistioidea (een klasse van uitgestorven stekelhuidigen uit het Paleozoïcum en het vroege Mesozoïcum, red.) wordt genoemd,” zegt hoofdauteur Imran Rahman. “Het materiaal geeft voor het eerst inzage in de interne structuren van deze groep, waaronder de binnenste, ring-achtige vorm die nog nooit eerder in de groep is beschreven. We interpreteren dit als het eerste bewijs van de zachte delen van het watervaatstelsel in Ophiocistioidea.”

Het duurde wel even voordat de onderzoekers eruit waren aan welk levend dier het zeemonstertje het meest verwant was. “We hebben een aantal analyses uitgevoerd om te bepalen of Sollasina nauwer verwant is aan zeekomkommers of zee-egels,” vertelt onderzoeker Jeffrey Thompson. “Tot onze verbazing suggereren de resultaten dat het een oude zeekomkommer was. Dit helpt ons om de veranderingen te begrijpen die zich tijdens de vroege evolutie voordeden, en waaruit uiteindelijk de dieren die we vandaag de dag zien voortkwamen.”