Dat suggereren experimenten die plaatsvonden in een nagebootst akkertje op Mars.

De onderzoekers plaatsten pootaardappelen in een speciaal ontwikkelde box waarin de Martiaanse omstandigheden konden worden nagebootst. Zo was de luchtdruk, maar ook het zuurstof- en koolstofdioxideniveau in de box gelijk aan dat op Mars. Ook de temperatuur in de box werd aangepast, zodat deze overeenkwam met de temperatuur die overdag en ’s nachts op Mars gemeten is. Op de bodem van de box legden onderzoekers zeer droge aarde afkomstig uit een woestijn in Peru. “Dit is de meest Mars-achtige grond die op aarde te vinden is,” vertelt onderzoeker Chris McKay van NASA’s Ames Research Center dat de experimenten samen met het International Potato Center opzette. In het woestijnzand werd een pootaardappel geplaatst. De grond in de box werd regelmatig van water voorzien dat rijk was aan voedingsstoffen.

Daar is ‘ie!
Met camera’s en sensoren werden de omstandigheden in de box nauwlettend in de gaten gehouden (zie hieronder). En jawel, na enige tijd staken sommige aardappelplanten hun kopjes boven het ‘Mars-zand’ uit. Het bewijst dat aardappelen kunnen groeien in de droge, zoute grond, zolang ze maar een beetje hulp krijgen van bemeste aardse grond die onder meer voedingsstoffen levert.

De onderzoekers experimenteerden met verschillende soorten aardappelen. En lang niet alle aardappelsoorten bleken zo geschikt te zijn voor een verblijf in Martiaanse grond. De best presterende soort was een aardappel die speciaal geteeld is voor toepassing in tropische laaglanden waarin abiotische stressfactoren een grote uitdaging vormen. Abiotische stressfactoren zijn niet door levende wezens veroorzaakte negatieve invloeden. Je kunt dan denken aan overstromingen, harde wind of hoge temperaturen. De betreffende aardappelsoort kan goed omgaan met grond die rijk is aan zout en is dus zeer geschikt voor bijvoorbeeld kustgebieden. “Het is een aangename verrassing dat aardappelen die we geteeld hebben om abiotische stressfactoren het hoofd te bieden, in staat waren om uitlopers in de grond te vormen,” stelt onderzoeker Walter Amoros, verbonden aan het International Potato Center.

Losse grond
Het experiment suggereert verder dat de eerste Marskolonisten hun pootaardappelen het beste in grond met een losse structuur kunnen plaatsen. Zo kan de pootaardappel voldoende water en lucht tot zich nemen en de benodigde uitlopers vormen.

Het onderzoek naar het poten van aardappelen op Mars – dat nog een vervolg krijgt – heeft niet alleen implicaties voor het leven op de rode planeet. Het kan tevens meer inzicht geven in hoe aardappelen zich gedragen onder extreme omstandigheden waar ook steeds meer delen van de wereld door toedoen van klimaatverandering mee te maken krijgen.