Tien miljoen jaar. Zolang had de aarde 250 miljoen jaar geleden nodig om van de massa-extinctie die 90 procent van het leven op aarde wegveegde, te herstellen.

Daarmee duurde het herstel opvallend lang. Dat schrijven wetenschappers in het blad Nature Geoscience. Hun artikel vormt een goed onderbouwde reactie op eerdere onderzoeken waarin de tijd die de aarde nodig had om te herstellen, werd bestudeerd.

Crisis
De Perm-Trias-massa-extinctie vond ongeveer 251 miljoen jaar geleden plaats en was het resultaat van verschillende veranderingen. De aarde warmde op, de oceanen verzuurden en er ontstond een zuurstofgebrek in de oceanen. Na de massa-extinctie was naar schatting slechts tien procent van de planten en dieren nog over. Daarmee gaat de massa-extinctie de boeken in als de grootste crisis die het leven op aarde ooit heeft meegemaakt.

WIST U DAT…

…een uitgestorven schildpad onlangs weer opdook?

Herstel
En nu blijkt dus dat de aarde ook nog heel veel tijd nodig had om zich te herstellen. De reden voor die vertraging? De massa-extinctie vond 250 miljoen jaar geleden plaats, maar in de vijf of zes miljoen jaar die daarop volgde, kon de aarde zich niet herstellen. Simpelweg omdat het crisis bleef. In de vijf miljoen jaar na de massa-extinctie stak de rampspoed nog regelmatig de kop op en kreeg het leven – dat zich probeerde te herstellen – regelmatig klappen.

Pas na vijf miljoen jaar werden de omstandigheden weer echt normaal en konden ecosystemen zich ontwikkelen. Complexe ecosystemen haakten in elkaar en nieuwe groepen dieren en planten ontstonden. “We zien massa-extincties vaak als geheel negatieve gebeurtenissen, maar in het meest vernietigende geval herstelde het leven na vele miljoenen jaren toch en ontstonden nieuwe groepen,” stelt onderzoeker Michael Benton. Hij benadrukt dat het onderzoek ook implicaties heeft voor het moderne leven. “De redenen van de massa-extinctie – opwarming van de aarde, zure regen, verzuring van de oceanen – klinken ons heel vertrouwd in de oren. Misschien kunnen we iets van deze oude gebeurtenissen leren.”

De foto bovenaan dit artikel laat een zeelelie zien: één van de soorten die het na deze massa-extinctie bijzonder moeilijk had.