De mensheid staat voor verschillende uitdagingen en de kans dat we die het hoofd weten te bieden, is aanzienlijk groter als vrouwen de macht grijpen (of als mannelijke leiders als vrouwen gaan denken).

Tot die conclusie komt Julian Cribb in het boek ‘Surviving the 21st century‘ dat vorige week bij uitgeverij Springer Nature is verschenen. In het boek verkent Cribb de tien grootste existentiële risico’s die op korte termijn op het pad van de mensheid komen en de beste manieren om deze gevaren het hoofd te bieden.

De gevaren
Verschillende gevaren denderen als een bijna niet te stoppen trein op ons af, zo stelt Cribb. Denk aan klimaatverandering, overbevolking en voedselonzekerheid. Maar ook de inzet van massavernietigingswapens en de opkomst van pandemieën komen in het boek aan bod. Net als een tekort aan grondstoffen en dodelijke nieuwe technologieën.

“Vrouwen zijn meer dan mannen geneigd om na te denken over de lange termijn en over de toekomstige behoeften van hun kinderen en kleinkinderen”

De vrouw
Maar hoe kunnen we deze gevaren het hoofd bieden? Vrouwelijk leiderschap is een heel belangrijk onderdeel van de oplossing, zo stelt Cribb. “Vrouwen beginnen geen kernoorlogen, graven niet naar kolen en vernietigen geen landschappen en bossen, vervuilen de lucht en de oceanen niet en vergiftigen hun kinderen ook niet,” stelt Cribb. “Ze zijn meer dan mannen geneigd om na te denken over de lange termijn en over de toekomstige behoeften van hun kinderen en kleinkinderen. Zij zijn geneigd om in plaats van te vechten over grondstoffen of verschillen tussen waarden en overtuigingen, vredelievende en constructieve oplossingen voor problemen te bedenken.”

Julian Cribb is een schrijver, journalist en actief in de wetenschapscommunicatie. Eerder schreef hij het goed ontvangen boek ‘The Coming Famine‘ over de naderende wereldwijde voedselschaarste.

Vruchtbaarheid
Dat de vrouwelijke manier van denken de oplossing is, bewijst Cribb aan de hand van een voorbeeldje. “Veel mensen zien overbevolking als de grootste bedreiging. Het goede nieuws is dat vrouwen wereldwijd actie ondernemen om de menselijke vruchtbaarheid te beperken. Ze hebben de geboortecijfers teruggebracht van 4.4 kinderen per vrouw in de jaren zeventig naar 2,4 kinderen per vrouw vandaag de dag (…) Bovendien hebben vrouwen de beslissing om de menselijke vruchtbaarheid te beperken genomen zonder toestemming van de man. De vrouw heeft deze verantwoordelijkheid op zich genomen, omdat ze instinctief de gevaren die inherent zijn aan ongecontroleerde populatiegroei begrijpt.”

Cribb wil met zijn betoog zeker geen wit voetje halen bij de feministen van deze tijd. Het draait niet om geslacht of politiek. Het draait om het kiezen van een soort leiderschap die het beste in staat is om ons door roerige tijden te loodsen en toevallig is dat de leiderschapsstijl van vrouwen. “Het vrouwelijke denken kan de planeet en de mensheid redden.” En dan hoeft er heus niet op elke hoge positie een vrouw te zitten: mannen kunnen zich deze manier van denken eigen proberen te maken. “Het pragmatische, mannelijke denken is voor een groot deel de drijvende kracht geweest achter de opmerkelijke opgang van de mens, onze grote technologische successen. Maar in een hete, overbevolkte, van grondstoffen ontdane wereld kan het ook wel eens onze ondergang worden.”