prematuur

In gemeenschappen waarin het waarschijnlijk is dat de vader geen rol van betekenis speelt in het leven van zijn kind, komen veel baby’s te vroeg ter wereld. Dat blijkt uit onderzoek.

Ook worden er veel baby’s geboren die een laag geboortegewicht hebben. Dat meldt het blad American Journal of Human Biology.

Het onderzoek
Onderzoekers van de universiteit van Michigan bestudeerden de geboortes per Amerikaanse regio in het jaar 2000. Ze keken naar het geboortegewicht van baby’s en achterhaalden welk percentage baby’s te vroeg (dat wil zeggen: voor 37 weken) ter wereld kwam. Ook keken ze naar de sociaal-demografische factoren in de regio’s. Bijvoorbeeld: het aantal mannen in verhouding tot het aantal vrouwen, het aantal alleenstaande moeders in verhouding tot het aantal gezinnen, de sociaal-economische status van mensen, enzovoort.

WIST U DAT…

…baby’s vreemd gedrag sneller nadoen als het een naam heeft?

De resultaten
Uit het onderzoek blijkt dat in gebieden waar het waarschijnlijker is dat vader geen rol van betekenis speelt, baby’s vaker te vroeg ter wereld komen en ook vaker een laag geboortegewicht hebben. Het lijkt erop dat een schaarste aan mannen onbewust invloed heeft op hoe sterk vrouwen in hun kind investeren. “Ik denk niet dat vrouwen bewust denken: ‘Ik moet een premature baby krijgen’,” stelt onderzoekers Daniel Kruger. “Het is waarschijnlijk een onbewust systeem dat beïnvloed wordt door hormonen, etcetera en dat beïnvloed wordt door zowel bewuste als onbewuste processen.”

Oud proces
Het systeem waar Kruger het over heeft, zou al heel oud zijn. “Dit systeem evolueerde over vele, vele generaties, nog voor de moderne tijd, in een tijd waarin kindersterfte veel vaker voorkwam. Er was een reële kans dat een kind in armoedige omstandigheden ter wereld kwam, zou sterven. Het zou dan ook logisch zijn als moeders zuinig zijn op hun middelen, zodat ze een grotere kans hebben om nog een ander kind te krijgen wanneer de omstandigheden beter zijn. Nogmaals: dit is geen bewuste beslissing.”

Het onderzoek suggereert dat het belangrijk is dat alleenstaande zwangeren hulp krijgen. Natuurlijk is die hulp er vandaag de dag al, maar deze richt zich er meer op dat aanstaande moeders zichzelf in de toekomst kunnen redden. Dit onderzoek suggereert dat het belangrijk is om ook de omgeving erbij te betrekken. Zo zouden hulpverleners in kaart moeten brengen van wie de vrouwen hulp hopen te krijgen: van hun (ex-)partner of familieleden of anderen in hun sociale netwerk. “En indien mogelijk zouden we de betrokkenheid en steun van de man tijdens de zwangerschap moeten vergroten en het idee dat hij er zal zijn om het kind op te voeden, moeten versterken.”