amerikaans kamp

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd om het subglaciale meer Whillans aan te boren. Na door zo’n 800 meter dik pak ijs geboord te hebben, veranderde de waterdruk: een indicatie dat de onderzoekers het oppervlak van het meer bereikt hebben!

De onderzoekers hebben inmiddels de eerste monsters van water en sedimenten uit het meer boven gehaald. Een bijzonder moment, volgens de onderzoekers zelf. Ze stellen dat het de eerste keer is dat er schone monsters uit een subglaciaal meer op Antarctica worden verwijderd. De monsters worden op dit moment geanalyseerd.

Microben
De onderzoekers hopen in hun watermonsters natuurlijk microben tegen te komen. En op basis van onder meer de monsters en videobeelden van het meer en de bodem van het meer willen ze meer kunnen concluderen over de structuur en functie van eventuele microben in subglaciale meren, de historie van het klimaat en de manier waarop ijskappen door de tijd heen veranderen. Dat geeft ons niet alleen een beeld van de historie van dit stukje Antarctica, maar helpt ons hopelijk ook de toekomst ervan beter voorspellen.

WIST U DAT…

…ook Nederlandse wetenschappers op dit moment onderzoek doen op Antarctica?

Schoon
Het subglaciale meer Whillans bevindt zich op West-Antarctica, onder zo’n 800 meter ijs. De onderzoekers maakten gebruik van heet water om door dit dikke pak ijs heen te boren. Er werden diverse maatregelen genomen om te voorkomen dat de boor het water in het meer zou besmetten met materiaal van het oppervlak. Zo is de boor uitgerust met een filtersysteem en een systeem dat bacteriën met behulp UV-licht doodt. De onderzoekers hebben dan ook goede hoop dat ze ‘schone’ monsters boven hebben gehaald. Of er in die monsters ook nog spannende ontdekkingen zitten, zal de komende tijd moeten blijken.

De Amerikanen zijn niet de enigen die boren naar leven op Antarctica. Eerder deden de Russen ook een poging op het Vostokmeer. En de Britten probeerden het meer Ellsworth te bereiken. De Russen konden vorig jaar – na vele jaren boren – melden het meer bereikt te hebben. Zij hebben er echter nog geen leven kunnen vinden. De Britten moesten hun pogingen eind vorig jaar staken in verband met materiële problemen. Toch zijn de Russische en Britse missies niet met die van de Amerikanen te vergelijken. Terwijl de Amerikanen door zo’n 800 meter ijs moesten boren, moesten de Russen en Britten respectievelijk door vier en drie kilometer ijs heen boren. De meren die zij bestuderen, zijn bovendien al duizenden jaren van de buitenwereld afgesloten. En dat maakt eventuele vondsten die in die meren worden gedaan spectaculairder dan de eventuele vondsten van de Amerikanen.