De neurobiologie van een kind in ontwikkeling verandert als het kind in kwestie in armoede opgroeit. Dat concluderen onderzoekers. De verandering in het brein beïnvloedt niet alleen het gedrag en de gezondheid van kinderen, maar ook hun toekomst. Volgens onderzoekers is het een kwestie van ‘biologisch ongeluk’.

Volgens de onderzoekers zijn met name arme kinderen onder de vijf jaar zeer vatbaar voor de gevolgen van armoede. De hersenen ontwikkelen zich op die leeftijd nog volop en geven juist in die tijd vorm aan het sociale, emotionele en cognitieve welzijn. Dat hun ouders geen geld hebben en dat dat de toekomst van de kinderen bepaalt, noemen de onderzoekers a biology of misfortune.

Studie
De onderzoekers bestudeerden 1500 mensen die tussen 1968 en 1975 geboren werden. Ze keken naar het inkomen van hun ouders in elk jaar van hun jeugd, het onderwijs, het niveau dat de kinderen later bereikten, de gezondheid en of de kinderen als volwassenen met criminaliteit in aanraking kwamen of niet.

Verschillen
Er bleken hele grote verschillen te zitten tussen arme en rijke kinderen en de manier waarop deze twee groepen zich later in het leven ontwikkelden. Zo hebben de arme kinderen later gemiddeld twee jaar minder school, werken ze per jaar 451 uur minder en verdienen ze minder. Ook maken ze eerder melding van een slechte gezondheid en psychische problemen. Mannen die vroeger in armoede opgroeiden hebben bovendien twee keer zo’n grote kans om gearresteerd te worden. Voor vrouwen is de kans dat zij tijdens hun huwelijk een kind krijgen zes keer groter. Arme kinderen zijn bovendien dikker en als volwassenen hebben ze een grotere kans op overgewicht.

Aanvullend inkomen

Uit het onderzoek blijkt ook dat de toekomst van arme kinderen kan worden omgebogen door ouders met kinderen onder de vijf jaar een aanvullend inkomen te geven. In dat geval verdienen de kinderen later ook meer geld, werken ze meer en hebben ze minder hulp van de overheid nodig.

Volgens de onderzoekers zouden de resultaten van dit onderzoek vooral gebruikt moeten worden om beleidsmakers te helpen de armoede efficiënt te bestrijden. Een snelle oplossing door het gebruik van bijvoorbeeld medicijnen wordt door de onderzoekers uitgesloten.