De beroemdste werken uit de jonge jaren van de grote beeldhouwer, architect en schilder Gian Lorenzo Bernini lijken jarenlang verkeerd geïnterpreteerd te zijn.

Rond 1619 maakte Bernini twee beeldhouwwerken die we vandaag kennen als Anima Beata (Gezegende Ziel) en Anima Dannata (Verdoemde Ziel). Het eerstgenoemde beeldhouwwerk zou een personificatie zijn van een christelijke ziel die geniet van het leven in de hemel. Het laatstgenoemde beeldhouwwerk is een personificatie van een christelijke ziel in de hel.

Andere interpretatie
Tenminste: dat dachten we altijd. Want kunsthistoricus David García Cueto stelt nu dat we de beeldhouwwerken jarenlang verkeerd geïnterpreteerd hebben. Hij baseert zich op niet eerder gepubliceerde documenten afkomstig uit de archieven in Rome. In die archieven trof de kunsthistoricus een lijst aan met daarop de inventaris van de eerste bekende eigenaar van de beeldhouwwerken: de Spanjaard Fernando de Botinete y Acevedo. “De lijst – samengesteld in 1632 – levert een fascinerende alternatieve interpretatie van deze twee beeldhouwwerken op,” zo schrijft David García Cueto in zijn paper.

Links de Verdoemde Ziel en rechts de Gezegende Ziel.

Links de Verdoemde Ziel en rechts de Gezegende Ziel.

Nimf en satyr
De beeldhouwwerken zijn geen personificaties van christelijke zielen, maar mythische figuren. De Gezegende Ziel zou een nimf zijn (een Griekse halfgodin die in de natuur leeft). En de Verdoemde Ziel zou een satyr zijn (een ondeugend en vrolijk boswezen).

Gian Lorenzo Bernini werd in 1598 geboren en stierf in 1680. Hij was beeldhouwer, architect en schilder en werkte voornamelijk in Rome. Hij was in staat om met zijn kunstwerken een verhaal te vertellen en de emoties van de personages in dat verhaal al schilderend of beeldhouwend te vereeuwigen. Hij wordt gezien als een waardige opvolger van Michelangelo en stak volgens kunsthistorici met kop en schouders boven zijn tijdgenoten uit. De ‘Anima’s‘ worden gezien als de belangrijkste werken uit zijn jonge jaren.