De grootste maan van Pluto heeft een vuurrode noordpool. Dit wordt veroorzaakt door bevroren methaan, zeggen Amerikaanse wetenschappers.

De baan van Pluto rondom de zon is niet rond, maar ovaalvormig. Aangezien de omlooptijd van deze dwergplaneet 248 jaar is, kennen Pluto en Charon winters die niet enkele maanden, maar vaak meer dan honderd jaar duren.

Tijdens zo’n lange winter vangt Charon methaan dat ontsnapt uit de atmosfeer van Pluto. Dit methaan vriest vast aan het oppervlak van de dwergplaneet. Naarmate de temperatuur stijgt, verkleurt het methaan en krijgt het gebied een rode gloed.

De bovenstaande theorie is niet nieuw, maar tot nu toe bleef het bij speculaties. Will Grundy en zijn collega’s van het Lowell observatorium hebben de gegevens van de New Horizons-ruimtesonde gebruikt om modellen van het oppervlak van Pluto en Charon te bouwen. De modellen bevestigen alle speculaties, waardoor het zeer aannemelijk is dat het rode gebied ook daadwerkelijk op deze manier is ontstaan.

Op weg naar het volgende doel
De scheervlucht langs Pluto is alweer een jaar ten einde en dat betekent dat de ogen zijn gericht op het volgende doel: 2014 MU69. New Horizons komt in januari 2019 aan bij dit Kuipergordelobject. Een lange reis nog te gaan!