Nieuw onderzoek suggereert dat de stad geleidelijk aan leegliep.

Honderden jaren geleden leek het koninkrijk van de Khmer oppermachtig. Het waren deze mensen die van de negende tot diep in de veertiende eeuw over een groot deel van Cambodja regeerden en die de bekende en immense tempel Angkor Wat deden verrijzen. Maar aan het begin van de vijftiende eeuw werd alles anders. De stad waar de Khmer zoveel jaren in zetelden, werd verlaten.

Redenen
Waarom dat precies gebeurde is onduidelijk. Wel komen onderzoekers met verschillende redenen op de proppen. Oorlog met naburige staten, onrust onder de bevolking en droogte zouden onder andere hebben bijgedragen aan het vergaan van de machtige stad. Maar hoewel de verlating van Angkor vaak wordt afgeschilderd als een catastrofale, demografische ineenstorting die abrupt een einde maakte aan een eeuwenlange beschaving, beweert een nieuwe studie toch iets anders.


Wist je dat…
…onder de vegetatie rond Angkor Wat heel wat dorpjes, stadjes en sporen van bijbehorende bedrijvigheid schuilgaat? Met lasers die dwars door vegetatie heen ‘kijken’ onthullen onderzoekers wat er zich onder de dichte bebossing bevindt.

Geleidelijk
Onderzoekers van de Universiteit van Sydney concluderen dat het landgebruik in het centrum van de oude stad al meer dan honderd jaar vóór de veronderstelde ineenstorting geleidelijk afnam. En dit zet het einde van de stad in een heel ander daglicht. De onderzoekers komen tot de bevinding nadat ze sedimenten bestudeerden uit de gracht rondom Angkor Thom; de laatste en grootste ommuurde citadel. “Veranderingen in het landgebruik laten sporen van sedimentaire afzettingen achter die we kunnen meten,” vertelt hoofdonderzoeker Dan Penny. “Hierdoor kunnen we reconstrueren wat mensen gedurende lange perioden in het landschap deden.”

Bevindingen
De onderzoekers vinden op deze manier bewijs dat in het begin van de 14e eeuw onder andere de houtverbranding en bodemerosie daalde, wat duidt op een afname van landgebruik in het hart van de oude stad. Tegen het einde van de 14 eeuw was de gracht bedekt met moerasvegetatie, wat aangeeft dat deze niet langer werd onderhouden.

De resultaten suggereren dat de val van Angkor niet een catastrofale ineenstorting was veroorzaakt door een invasie of infrastructurele mislukkingen. De teloorgang van de eens zo machtige stad verliep geleidelijk, waarin de bevolking zich langzaam verplaatste en ergens anders een nieuw bestaan opbouwde.