De Britse ingenieur Tal Golesworthy weet sinds 2000 dat hij lijdt aan het syndroom van Marfan, een erfelijke afwijking van het bindweefsel. Hierdoor verwijdt de grote lichaamsslagader, de aorta. Tien jaar geleden was er maar één oplossing voor het probleem, het implanteren van een kunstmatige hartklep in combinatie met het gebruik van een risicovolle bloedverdunner. Golesworthy besloot voor een andere oplossing te gaan: zijn eigen hartimplantaat ontwerpen.

In 2004 was het product van Golesworthy eindelijk af. Het hartimplantaat weegt slechts vijf gram en bestaat uit polyethyleentereftalaat. Een chirurg kan het implantaat relatief gemakkelijk installeren. Niet alleen Golesworthy draagt zijn eigen hartimplantaat, ook 23 anderen met het syndroom van Marfan doen mee. En er staan nog meer mensen op de wachtlijst.

WIST U DAT…

…een elektronisch implantaat blinden laat zien?

Moeilijk
Golesworthy vertelt dat het moeilijkste deel van het creëren van een implantaat niet het ontwerp of de constructie was, maar om de verschillende metingen te combineren. De bewegingen van het hart en de andere organen zorgden ervoor dat verschillende perspectieven iedere keer weer verschillende metingen opleverden. Uiteindelijk vonden Golesworthy en zijn collega’s de heilige graal door een scan te maken van een exact punt in de bloedcyclus. Deze scan leverde de juiste gegevens op.

Weg met de procedure van Bentall
De kans is zeer groot dat het hartimplantaat van Golesworthy binnenkort de procedure van Bentall vervangt. Geen risicovolle openhartoperatie meer! Daarnaast hoeven patiënten geen bloedverdunner meer in te nemen. Waarom? Het implantaat van Golesworthy vermindert de kans op bloedproppen, waardoor een verdunner niet meer nodig is.