Vrouwelijke marmotten met veel broertjes gedragen zich veel mannelijker en krijgen ook minder jongen. Dat blijkt uit onderzoek.

De onderzoekers baseren hun conclusies op een onderzoek onder 202 vrouwelijke marmotten. De dieren kwamen uit 82 nestjes. De onderzoekers bestudeerden de marmotten toen deze voor het eerst uit hun holletje kwamen en toen ze een jaar oud waren. Beide keren werd het geslacht van de marmotten bepaald (de eerste keer door te kijken naar de afstand tussen de anus en de geslachtsdelen).

Raadsel
Toen de onderzoekers het geslacht van de éénjarige marmotten vaststelden, kwamen ze voor een raadsel te staan. Marmotten die ze eerder voor mannetjes hadden aangezien, bleken opeens van het vrouwelijk geslacht. Het leek wel of ze een geslachtsverandering hadden ondergaan.

Geslacht

Of een gezinnetje vooral uit mannen of vrouwen bestaat, wordt bepaald door de omstandigheden waarin marmotten leven. Jongen van het mannelijk geslacht zijn groter en vergen meer van de moeder: dus krijgt zij meer mannelijke jongen als ze sterk is.

Testosteron
Uit eerdere onderzoeken was al gebleken dat vrouwtjes met een grotere afstand tussen de anus en geslachtsdelen vaak uit gezinnen met veel mannen kwamen. Blootstelling aan testosteron zou ervoor zorgen dat ze zo mannelijk leken.

Gedrag
De onderzoekers vroegen zich daarop af of ook het gedrag van de ‘mannelijke’ vrouwtjes ook verschilden. Ze bestudeerden de dames en moeten concluderen van wel. De mannelijke dames gaan verder van huis en nemen vaker het initiatief om te spelen of te vechten. Opvallend genoeg kregen de vrouwtjes ook veel minder jongen dan de vrouwelijke dames, zo is in het blad Biology Letters te lezen.

De onderzoekers concluderen dat hormonen van invloed zijn op het gedrag en de voortplanting van marmotten. Niet alleen hormonen uit de baarmoeder zouden invloed uitoefenen: ook chemische stofjes met een soortgelijke samenstelling kunnen het leven van een marmot op z’n kop zetten.