aarde

Veel wetenschappers denken dat ijzige kometen en asteroïden de aarde miljarden jaren geleden voorzagen van water. Maar dat is niet het hele verhaal. Wetenschappers van de staatsuniversiteit van Ohio zijn van mening dat de aarde gevormd werd met een flinke watervoorraad onder het oppervlak.

Kort na het ontstaan van het zonnestelsel was de aarde een dorre, droge plek. Er was geen leven mogelijk. Dit veranderde toen kometen en asteroïden op de aarde neerstortten en hun watervoorraad afleverden. Maar was de jonge aarde wel zo droog? Nee, beweert professor Wendy Panero van de staatsuniversiteit van Ohio. Panero vermoedt dat het water niet alleen letterlijk uit de hemel regende, maar ook uit het binnenste van de planeet sijpelde.

Onderzoek
Onderzoekers vermoeden al een tijdje dat de mantel van de aarde water bevat, maar hoeveel water is nog onduidelijk. De wetenschappers uit Ohio gebruikten hun laboratorium om diverse mineralen nader te onderzoeken. Deze mineralen – die veel voorkomen in de mantel van de aarde – werden blootgesteld aan hoge temperaturen en aan een hoge druk. Opvallend is dat sommige mineralen – zoals ringwoodiet (een vorm van olivijn) – waterstof opslaan. Genoeg waterstof om een ondergrondse oceaan te creëren.

Ringwoodiet

Eenrichtingsverkeer?
De grote vraag is: als al het water in ringwoodiet op het oppervlak van de aarde terecht is gekomen middels platentektoniek, hoe kan het dan zijn dat de huidige mantel nog steeds water bevat? Op een gegeven moment is de mantel toch uitgedroogd? De onderzoekers hebben diverse computerberekeningen uitgevoerd en concluderen nu dat het inderdaad zo is dat de onderste regio van de mantel de helft minder water bevat dan vroeger. Maar, nog steeds is er genoeg water om de Grote Oceaan te bevoorraden. Daarnaast is het geen eenrichtingsverkeer: water stroomt uit de mantel naar het oppervlak, maar het water kan ook weer worden opgeslagen in de mantel.

Natte diamant
De wetenschappers uit Ohio kunnen wel eens gelijk hebben. Onlangs is er door een ander onderzoeksteam een diamant van ringwoodiet gevonden, die voor een groot deel uit water bestaat. “Dit monster voorziet ons echt van extreem sterk bewijs dat er lokaal diep in de aarde natte plekken zijn”, vertelt onderzoeker Graham Pearson in het artikel. “Die zone in de aarde – de overgangszone – kan wel eens net zoveel water bevatten als alle oceanen bij elkaar.”