Een nieuw onderzoek verklaart waarom we er maar niet in slagen om een kruising tussen een Neanderthaler en een modern mens te vinden: als we zo’n kruising zouden aantreffen, zouden we deze waarschijnlijk niet herkennen.

Dat schrijven onderzoekers van de universiteit van Michigan. Ze trekken die conclusie nadat ze twee soorten brulapen bestudeerden.

Twee soorten
De twee brulapen in kwestie scheidden zich ongeveer drie miljoen jaar geleden van elkaar en groeiden uit tot twee soorten: de mantelbrulaap (zie de foto hierboven) en de zwarte brulaap (hieronder). De twee soorten verschillen in tal van opzichten van elkaar: uiterlijk, gedrag, aantal chromosomen dat ze bezitten. De enige plek waar de twee elkaar tegenkomen en zich soms ook kruisen, is het zuidoosten van Mexico.

Een zwarte brulaap. Foto: Becky Gregory (cc via Flickr.com).

Kruising
De onderzoekers bestudeerden apen die het resultaat zijn van een kruising tussen een mantelbrulaap en de zwarte brulaap. Zulke kruisingen delen altijd het grootste deel van hun genoom maar met één van de twee soorten. Opvallend genoeg lijken ze fysiek helemaal niet op een kruising, maar zijn ze zelfs niet te onderscheiden van de pure (niet gekruiste) soort waarmee ze het grootste deel van het genoom delen. Een kruising tussen een mantelbrulaap en een zwarte brulaap die het grootste deel van het genoom van een mantelbrulaap heeft, is dus fysiek niet te onderscheiden van een pure mantelbrulaap.

Onderschatten
“De implicaties van deze resultaten zijn dat fysieke eigenschappen niet altijd betrouwbaar zijn als we kruisingen willen identificeren,” stelt onderzoeker Liliana Cortés-Ortiz. “Daarom is het ook mogelijk dat kruisingen in de databank met menselijke fossiele resten, onderschat worden.” In andere woorden: wellicht hebben we al een kruising tussen een Neanderthaler en moderne mens teruggevonden, maar deze niet als zodanig geïdentificeerd, omdat deze qua uiterlijk toch heel sterk lijkt op een modern mens of een Neanderthaler.

Het zou een hoop verklaren. Het bewijs dat Neanderthalers en moderne mensen de lakens deelden, stapelt zich de laatste jaren op (hoewel: niet iedereen is overtuigd). Maar hard bewijs daarvoor, in de vorm van fossiele resten van een kruising tussen een moderne mens en Neanderthaler, is nog nooit teruggevonden. Maar dit onderzoek wijst er dus op, dat dat niet hoeft te betekenen dat die kruisingen geen rol hebben gespeeld in ons verleden.