orang-oetan

Met Moederdag worden moeders wereldwijd weer flink de watten gelegd. Maar niet alleen mensen verdienen zo’n verwendag. Sommige diersoorten hebben er wat ons betreft ook recht op!

Eten koken, boterhammetjes smeren, kleding wassen, de kamer poetsen, supporteren tijdens de voetbalwedstrijd, samen oefenen voor de balletuitvoering: mensen zijn maar druk met hun nageslacht. Voor de commercie een mooi excuus om de Moederdag (en Vaderdag, natuurlijk) in het leven te roepen. Tijdens zo’n dag worden mams en paps extra in de watten gelegd met een ontbijtje en cadeautjes. In het dierenrijk doen ze daar niet aan. En toch zijn er daar ook genoeg moeders die zo’n verwendag eigenlijk wel verdienen.

De reuzenkraak. Foto: Bachrach44 (via Wikimedia Commons).

De reuzenkraak. Foto: Bachrach44 (via Wikimedia Commons).

Reuzenkraak
Neem bijvoorbeeld de reuzenkraak. Deze enorme octopus krijgt maar één maal in haar leven jongen, maar doet het dan direct goed: ze legt zo’n 20.000 tot 100.000 eitjes. Het duurt ongeveer zeven maanden voor de eitjes uitkomen. In die periode heeft de octopus een dagtaak aan haar kroost. Ze poetst de eitjes voortdurend, om te voorkomen dat algen zich er tussen thuis gaan voelen. Moeder octopus is zelfs zo druk met haar jongen dat ze geen tijd heeft om te eten. Wanneer de eitjes na zeven maanden eindelijk uitkomen, sterft moeder van uitputting en honger.

Wolfspin
Ook de wolfspin is een bijzondere moeder. Zeker als we haar vergelijken met andere vrouwelijke spinnen. De meeste spinnen leggen hun eitjes ergens neer, maar de wolfspin draagt de eitjes met zich mee. Ze bevestigt de eitjes aan de onderkant van haar buik en zeult ze waarheen ze ook gaat met zich mee. Wanneer de eitjes uitkomen, klimmen de jongen op de rug van de moeder en liften ze daar nog een tijdje met haar mee. En dat ziet er best bijzonder uit (zie de foto hieronder). Het zijn namelijk niet zomaar enkele jongen: de rug van moeder spin zit helemaal vol. De jongen blijven op de rug van moeder zitten tot ze oud en wijs genoeg zijn om voor zichzelf te zorgen. Meestal duurt dat zeker wel een week of twee. Soms zelfs langer.

Ik ga op reis en neem mee..al mijn kinderen! Foto: Noppadol Paothong.

Ik ga op reis en neem mee..al mijn kinderen! Foto: Noppadol Paothong.

Olifant
De olifant mag ook niet in dit lijstje ontbreken. Al is het al alleen maar vanwege de zwangerschap. Die duurt bij olifanten tot wel 680 dagen, oftewel bijna twee jaar. Als die tijd is verstreken, zet de moeder een kalf dat vaak meer dan honderd kilo weegt op de aarde. In de jaren na de bevalling blijft de moeder goed voor haar jong zorgen. Zo krijgen de jongen vaak zeker twee tot vier jaar moedermelk. Maar ook wanneer de jongen geen moedermelk meer krijgen, houdt moeder toezicht als het gaat om het jong. Mannetjes verlaten de kudde meestal als ze gaan puberen. Vrouwtjes blijven vaak hun hele leven in dezelfde kudde en houden dus – zolang hun moeder leeft – contact met moeder.

Grote kaardespin
De grote kaardespin offert zichzelf op om haar jongen een gouden toekomst te geven. De spin zet zo’n 60 tot 130 jongen op de wereld. Daarna legt ze een aantal eitjes die niet bedoeld zijn om uit te komen, maar dienst doen als voedsel voor de jonge spinnetjes. De spinnen eten de eitjes direct op. Enkele dagen later geeft de moeder het ultieme offer: haar eigen leven. Ze laat zich door haar jongen verslinden. Nadat moeder spin is opgegeten, blijven de jongen nog een tijdje in het nest wonen: pas zo’n drie tot vier weken later gaan ze de wijde wereld in.

Alligators

De Amerikaanse alligator heeft de grootste bijtkracht van alle dieren, zo bleek recentelijk uit onderzoek. Maar jonge alligatortjes maken het moederhart – en haar beet – week. Want wanneer de jonge alligators uit hun ei kruipen, pakt moeder ze heel voorzichtig in haar indrukwekkende bek en draagt ze naar het water. Daar zet ze ze heel voorzichtig neer. Indrukwekkend voor een dier met kaken die gebouwd zijn om botten te verbrijzelen. Dat moet wel het moederinstinct zijn.

Potvis
Moeders laten hun jongen niet graag alleen. Maar soms kunnen ze niet anders. Dat geldt ook voor de potvis. Soms moeten potvissen wel de diepte in duiken om voedsel te verzamelen. Maar hun jongen kunnen nog niet zo diep duiken en moeten dus alleen achterblijven. Dat kan de potvis niet over haar moederhart verkrijgen en dus worden er babysitters ingeschakeld. In kleine groepen potvissen wordt vaak één potvis aangewezen als babysitter. Vaak is het een familielid, bijvoorbeeld een oudtante. In grotere groepen passen moeders om beurten op hun eigen kalf en de kalveren van andere moeders. Zo kunnen de potvissen met een gerust hart gaan duiken, wetend dat er voor hun jongen gezorgd wordt.

Dolfijnen en orka’s
Ook voor moeder dolfijn en moeder orka kunt u ontzag hebben. De moeders slapen de eerste maand na de geboorte van hun jong praktisch niet. Dat komt doordat ook hun jongen in deze eerste maand geen oog dicht doen, maar 24 uur per dag actief zijn. In de maanden die volgen, gaan de jongen meer slapen, net zolang tot ze een volwassen slaapritme hebben. En dan kunnen ook hun moeders weer een dutje doen.

Foto: NOAA (via Wikimedia Commons).

Foto: NOAA (via Wikimedia Commons).

Orang-oetans
Wij mensen steken heel veel tijd in de opvoeding van de kinderen. Meestal verlaten kinderen op hun vroegst rond hun zeventiende of achttiende het huis. In het dierenrijk is dat zeer ongebruikelijk. Eén van de diersoorten die de meeste tijd in hun jongen steken, zijn orang-oetans. Ze houden zich maar liefst negen jaar intensief met hun jongen bezig. In die periode leren ze de jongen alles wat deze moeten weten om op eigen benen te kunnen staan.

De bovenstaande moeders vormen zomaar een greep uit de vele fantastische moeders die we in het dierenrijk aantreffen. Zelf nog suggesties? Laat het ons hieronder weten!