supernova

De zwaartekracht is al negen miljard jaar onveranderd gebleven. Die conclusie trekken Australische onderzoekers nadat ze de gegevens van alle supernova’s die ooit bestudeerd zijn, bundelden.

De gravitatieconstante (G) beschrijft – samen met de massa van objecten en de afstand tussen die objecten – de aantrekkingskracht die er tussen twee objecten is. In het verleden hebben onderzoekers wel eens gesuggereerd dat die constante niet zo constant is als men zou denken, maar dat deze in de historie van ons universum ietsje veranderd is. Zo zou het kunnen dat de zwaartekracht sterker wordt. Als dat het geval zou zijn, zou dat betekenen dat de afstand tussen de aarde en de zon in het verleden ietsje groter was en de seizoenen nu dus langer zijn dan in het verleden het geval was. Maar nieuw onderzoek toont nu aan dat dat niet aan de orde is. De zwaartekracht is werkelijk constant.

Australische onderzoekers trekken die conclusie nadat ze supernova’s van het type Ia bestudeerden. Zo’n supernova ontstaat doordat een witte dwerg materie steelt van zijn begeleidende ster en zo steeds meer massa verkrijgt. Maar de witte dwerg kan niet blijven groeien: op een gegeven moment bezit deze te veel materie en ontploft de ster. “Die kritieke massa is afhankelijk van Newtons gravitatieconstante G en stelt ons in staat om deze over miljarden jaren te bestuderen,” vertelt onderzoeker Jeremy Mould.

Het is niet voor het eerst dat onderzoekers de mate waarin de zwaartekracht constant is, proberen vast te stellen. Zo meet men binnen het Lunar Laser Ranging Experiment de afstand tussen de aarde en de maan sinds de jaren zestig om te achterhalen of de aantrekkingskracht tussen die twee gelijk blijft. Maar dit onderzoek gaat een stap verder: het kijkt hoe de zwaartekracht zich over miljarden jaren gedroeg. Die resultaten blijken in lijn te zijn met het Lunar Laser Ranging Experiment: de zwaartekracht is constant.