Wetenschappers dachten dat de dinododende meteoriet niet overal evenveel slachtoffers maakte. Antarctische zeedieren zouden wellicht minder hebben gemerkt van de inslag die 65 miljoen jaar geleden plaatsvond. Uit nieuw onderzoek blijkt dat deze aanname niet klopt.

Wetenschappers van de universiteit van Leeds hebben meer dan 6.000 zeefossielen voor de kust van Antarctica geanalyseerd. Deze fossielen zijn 65 tot 69 miljoen jaar oud. Het is de grootste collectie zeefossielen ter wereld en het duurde zes jaar om deze volledige groep te onderzoeken. Onder de fossielen bevinden zich kleine slakjes en kokkels die op de zeebodem leefden, maar ook grotere soorten die aan het oppervlak zwommen.

Een bijzonder exemplaar is de ammoniet Diplomoceras. Dit is een ver familielid van de hedendaagse octopussen en inktvissen. De Diplomoceras had een paperclip-achtige schelp en kon wel twee meter lang worden. Een andere bijzondere zeebewoner was de Mosasaurus, ook wel de maashagedis genoemd, met een lengte tot wel achttien meter. De Mosasaurus is ook te zien in de film Jurassic World.


De Diplomoceras

De Diplomoceras

Uit de analyse van de 6.000 fossielen blijkt dat het aantal soorten na de meteorietinslag met 65% tot 70% afnam. “Ons onderzoek laat zien dat de Antarctische zeedieren het van de ene op de andere dag moeilijk kregen”, zegt promovendus James Witts. “Dit wijst op een plotselinge en fatale gebeurtenis. Het is sterk bewijs dat de Antarctische zeedieren het effect van de meteorietinslag vrijwel direct merkten, in tegenstelling tot een langzame daling veroorzaakt door klimaatverandering of vulkanische activiteit.”

Daarnaast blijkt uit het onderzoek dat de meteorietinslag overal ter wereld zijn sporen achterliet. De inslag nekte niet alleen de dino’s, maar roeide ook veel andere dieren uit, zelfs bij de verre zuidpool.