embryo

Paleontologen hebben in China gefossiliseerde embryo’s van dinosaurussen teruggevonden. De maar liefst 190 miljoen jaar oude embryo’s wijzen erop dat de dino’s in hun ei heel snel groeiden én heel veel bewogen.

De paleontologen ontdekten de embryo’s nabij de Chinese stad Lufeng. Het gaat om zo’n 20 embryo’s van de Lufengosaurus. Een volwassen exemplaar uit dit geslacht kon zo’n acht meter lang worden.

Ontwikkeling
Wat de vondst zo bijzonder maakt, is het feit dat de teruggevonden embryo’s niet allemaal even oud zijn en zich dus in verschillende stadia van hun ontwikkeling bevinden. “Het is voor het eerst dat we in staat zijn om de groei van embryo’s van dinosaurussen te volgen, terwijl zij zich nog ontwikkelden,” vertelt onderzoeker Robert Reisz. “Onze resultaten zullen een enorme impact hebben op ons begrip van de biologie van deze dieren.”

WIST U DAT…

…onlangs bewijs is gevonden dat dinosaurussen prima konden zwemmen?

Snelle groei
Reisz en zijn collega’s bestudeerden het grootste bot dat de embryo’s rijk waren: het bot in het dijbeen. Dit bot groeide rap in het ei, zo blijkt wel. Terwijl de dinosaurussen in hun ei groeiden, verdubbelde de lengte van het bot zich: van 12 naar 24 millimeter. De snelle groei die de dinosaurussen in hun ei doormaakten, wijst erop dat de dino’s maar korte tijd in hun ei doorbrachten.

Beweging
Een andere opvallende ontdekking is dat het bot in het dijbeen in het ei van vorm veranderde. En de dinosaurusjes deden dat zelf: door hun spieren samen te trekken. “Dit suggereert dat dinosaurussen, net als moderne vogels, in hun eieren bewogen,” vertelt Reisz. “Het is het eerste bewijs van zulke bewegingen onder dinosaurussen.”

De onderzoekers zijn in hun nopjes met hun vondst. Niet in de laatste plaats, omdat de embryo’s zo uitstekend bewaard zijn gebleven. In de botjes van de piepkleine dino’s lijken zelfs nog collageenvezels te zitten. Collageen is een eiwit dat in bot voorkomt, maar zelden in zeer oude gefossiliseerde dieren wordt teruggevonden. “De botten van oude dieren worden tijdens het proces van fossiliseren door het gesteente vervormd. Resten van proteïnen in embryo’s vinden, is heel opmerkelijk, zeker aangezien deze exemplaren zo’n 100 miljoen jaar ouder zijn dan andere fossielen die vergelijkbaar organisch materiaal bevatten.”