Het grootste exemplaar is naar schatting twee keer zo groot als een passagiersbus.

Dit weekend kunnen we een bezoekje verwachten van drie ruimtestenen, die relatief dicht langs de aarde zullen scheren. Het gaat om de objecten 2018 VX1, 2018 VA2 en 2018 VSI. Maar geen paniek; de objecten zullen geen gevaar vormen voor de aarde.

Ruimtestenen
Het object 2018 VXI zal komende zondag het dichts in de buurt van de aarde komen. Zo zal deze op ongeveer één maanafstand (dat is de afstand tussen de aarde en de maan) langs de aarde scheren. De geschatte diameter van de ruimtesteen is tussen de 7.9 en 18 meter. Maar eerst zal morgen 2018 VA2 zijn scheervlucht maken. Dit object zal ons op ongeveer 1.87 maanafstanden naderen. Het grootste is ruimtesteen 2018 VSI. Zo wordt de diameter van deze ruimtesteen geschat tussen de 13 en 28 meter. Echter blijft deze ook het verst van de aarde uit de buurt; zo zal hij ons op 3.62 maanafstanden passeren.

Maatregelen

Onderzoekers zijn op zoek naar allerlei manieren de aarde te beschermen tegen potentieel gevaarlijke ruimtestenen. En daarbij komen de meest bizarre methoden voorbij. Zo kunnen we planetoïden een duwtje geven, er juist aan trekken, opblazen of laseren. Een andere voorgestelde methode is om een planetoïde te bekogelen met witte verf. Dat bekogelen zou namelijk al een geringe invloed hebben op de baan van de planetoïde. De witte verf zou zorgen dat de planetoïde meer zonlicht reflecteert. Elk lichtdeeltje dat vervolgens wordt weerkaatst, oefent kracht uit die de planetoïde wegduwt van de zon.

Tsjeljabinsk-meteoriet
Zoals gezegd vormen de ruimtestenen geen gevaar voor de aarde, omdat ze toch nog ver van onze planeet vandaan blijven. Komen planetoïden echter dichterbij de aarde in de buurt en zijn ze daarnaast ook nog eens groot van stuk, dan kunnen dit soort ruimtestenen wel voor wat opschudding zorgen. Dat bewees de Tsjeljabinsk-meteoriet, die in 2013 de Russische stad Tsjeljabinsk op deed schrikken. Deze ruimtesteen was zo’n 17 meter groot en ontplofte op 20 kilometer hoogte in de atmosfeer. Bij die explosie kwam zo’n 30 keer meer energie vrij dan tijdens de kernaanval op Hiroshima. De schokgolf zorgde ervoor dat ramen van honderden gebouwen uiteenspatten. Bijna 1500 mensen raakten daarbij gewond.

Klein risico
Toch is de kans klein dat zoiets nog eens gebeurt. Zo denken astronomen dat dit slechts enkele keren per eeuw voorkomt. Daarbij is het risico dat het dicht bij een dichtbevolkte stad zoals Tsjeljabinsk gebeurt, nog kleiner. Naar schatting vindt dat ongeveer 1 keer in de 10.000 jaar plaats. Toch is het niet helemaal uit te sluiten dat er brokstukken vanuit de ruimte op ramkoers komen te liggen met de aarde.

Voorbereiden
Daarom speuren wetenschappers met telescopen continu de hemel af op zoek naar onbekende planetoïden. En dat werpt zijn vruchten af. In een paar jaar tijd zijn zo 90% van alle aardscheerders groter dan 1 kilometer opgespoord. Vervolgens proberen astronomen om potentiële gevaarlijke ruimtestenen te detecteren. Hoe eerder we die opsporen, hoe beter. Ondertussen wordt er ook aan methoden gewerkt om de aarde weerbaarder te maken tegen dergelijke aardscheerders.

Een voorbeeld daarvan is de DART-missie. Dit ruimtevaartuig heeft een heel speciaal doel; zo gaat hij proberen om de baan van planetoïde Didymos te veranderen. Deze ruimtesteen bestaat uit twee delen, waarvan Didymos A zo’n 2,5 kilometer groot is en Didymos B ongeveer 160 meter. Het ruimtevaartuig zal vervolgens op de kleinere planetoïde inslaan met 6 km/sec. Van deze missie kunnen we veel leren. Zo is de kennis van groot belang mochten we ooit in een situatie terecht komen dat we objecten van de aarde moeten afbuigen.