Iedere 27 jaar dooft de ster Epsilon Aurigae een beetje uit, om vervolgens weer aan helderheid toe te nemen. Hoe komt dit? Astronomen hebben hoge resolutie foto’s gemaakt van de ster en ontdekten dat Epsilon Aurigae zo nu en dan bedekt wordt door de stofschijf van een begeleidende ster.

De onderzoekers van de universiteiten van Denver, Michigan en Georgia gebruikten de grootste optische telescoop op aarde om de ster te fotograferen: de 330-meter CHARA Array op Mount Wilson. De CHARA Array is een collectie van zes telescopen. Met een speciaal infraroodinstrument slaagden de wetenschappers erin om de schaduw van het donkere object op de ster te zien.

De foto’s van Epsilon Aurigae tonen een lijnlancetvormig object voor een grote ster. De ster is bijna 150 keer groter dan onze zon en is één van de helderste sterren in het sterrenbeeld Voerman. De wetenschappers maakten een maand lang foto’s en daarop is duidelijk de onderlinge beweging tussen de ster en de stofschijf te zien.

De stofschijf is even groot als de baan van de planeet Jupiter. In de stofschijf bevindt zich een kleine ster. 4,5 miljard jaar geleden was onze zon ook gehuld in een soortgelijke stofschijf.