dubbelstersysteem

Nieuw onderzoek naar het ontstaan van dubbelsterren suggereert dat ze uit één en dezelfde stofschijf ontstaan. Dat concluderen onderzoekers nadat ze hele jonge dubbelsterren bestudeerden.

Dubbelsterren komen veelvuldig voor. Onderzoekers schatten dat zeker de helft van alle zonachtige sterren deel uitmaakt van een dubbelstersysteem. Maar ondanks dat dubbelsterren een veelvoorkomend verschijnsel zijn, is nog altijd onduidelijk hoe dubbelsterren ontstaan. Ontstaan ze in dezelfde stofschijf en zijn ze dus eigenlijk altijd al samen? Of ontstaan ze in twee aparte stofschijven en komen ze pas na hun totstandkoming samen?

Er is maar één manier om een antwoord op die vraag te vinden. Hele jonge systemen bestuderen. En dat is precies wat onderzoekers gedaan hebben. Ze bestudeerden jonge sterren die omringd werden door gas en zich op ongeveer 1000 lichtjaar van de aarde bevonden. Ze ontdekten dat twee van deze sterren vergezeld worden door een tweede ster en dus deel uitmaakten van een dubbelstersysteem. De nieuw ontdekte sterren bleken zich te bevinden op de plek waar de onderzoekers verwachtten de stofschijf van de andere ster aan te treffen.

De totstandkoming van een dubbelster. Op het eerste plaatje ziet u een jonge ster, die omringd wordt door een schijf die bestaat uit stof en gas. De zwaartekracht van de schijf zorgt ervoor dat deze fragmenteert, waardoor in de schijf een tweede ster kan ontstaan die omringd wordt door zijn eigen schijf. Uiteindelijk ontstaat zo een dubbelstersysteem. Afbeelding: Bill Saxton / NRAO / AUI / NSF.

De totstandkoming van een dubbelster. Op het eerste plaatje ziet u een jonge ster, die omringd wordt door een schijf die bestaat uit stof en gas. De zwaartekracht van de schijf zorgt ervoor dat deze fragmenteert, waardoor in de schijf een tweede ster kan ontstaan die omringd wordt door zijn eigen schijf. Uiteindelijk ontstaat zo een dubbelstersysteem. Afbeelding: Bill Saxton / NRAO / AUI / NSF.

De waarnemingen suggereren dat dubbelstersystemen ontstaan wanneer de stofschijf rond één jonge ster in fragmenten uiteenvalt en uit die fragmenten een tweede ster ontstaat die zich in een baan rondom de eerste ster bevindt. “Onze nieuwe resultaten maken – in combinatie met eerder verzamelde gegevens – de fragmentatie van de schijf tot de meest waarschijnlijke verklaring voor de totstandkoming van nabije dubbelstersystemen,” merkt onderzoeker Leslie Looney op.