zeekoetei

De zeekoet produceert bijzondere eieren, die zichzelf schoonhouden. Dit blijkt uit een nieuw onderzoek. De eieren hebben een speciale structuur, waardoor water en vuil geen grip krijgen.

De onderzoekers van het Royal Veterinary College in Londen analyseerden diverse zeekoeteieren. Zij troffen piepkleine kegels aan op de eieren. Deze nanostructuren maken de eieren van een zeekoet een stuk ruwer, waardoor deze eieren minder snel van een rots vallen. Daarnaast zijn de eieren hierdoor waterafstond en kunnen zij beter omgaan met het hoge zoutgehalte van zeewater.

“Eigenlijk ontdekte ik dit per ongeluk toen ik gedestilleerd water over verschillende eieren liet vallen”, vertelt Dr Steven Portugal van het Royal Veterinary College. “Het viel mij op dat de druppels op de zeekoeteieren bleven liggen.” Dit effect zien we ook in de natuur. Kijk maar eens naar het blad van de vrouwenmantel. Op het blad van deze veelvoorkomende bodembedekker blijven waterdruppels liggen. Dit wordt het lotuseffect genoemd.

De structuur van het oppervlak van een zeekoetei.

De structuur van het oppervlak van een zeekoetei.

De zeekoet is de enige vogel met nanokegels. “Zeekoeten bouwen namelijk geen nesten, maar dumpen hun eieren gewoon ergens op een rots”, zegt Portugal. “De eieren moeten bestand zijn tegen stuifwater van de zee (ook wel zeenevel genoemd, red.) en uitwerpselen van andere vogels.”

Zeekoeteieren hebben niet alleen een bijzonder oppervlak, maar ook een markante vorm. Wanneer iemand een tikje geeft tegen een zeekoetei, dan draait dit ei altijd een perfect rondje om zijn as. Ook dit trucje helpt te voorkomen dat een zeekoetei van een rots valt.