De ijsmaan Enceladus heeft mogelijk al miljarden jaren een warme oceaan onder het ijzige oppervlak. Enige voorwaarde is dat de kern van de maan poreus genoeg is.

Op Enceladus zijn geisers te vinden, waar ijsdeeltjes, waterdamp en organische stoffen de lucht in geslingerd worden. Het materiaal is afkomstig uit de oceaan die zich onder Encealdus’ ijskorst ophoudt.

Wetenschappers hebben Cassini-data van de maan geanalyseerd en beweren dat er ‘iets’ moet zijn dat hitte genereert. Natuurlijk trekt en duwt Saturnus aan de maan, maar zelfs met deze getijdenwrijving zou de oceaan binnen dertig miljoen jaar bevriezen. Toch bevindt er zich een zoute vloeibare oceaan onder het ijzige oppervlak met een gemiddelde dikte van 20 tot 25 kilometer.

Poreuze kern
In een nieuw paper in het wetenschappelijke vakblad Nature Astronomy komen onderzoekers met een alternatieve verklaring. Uit simulaties blijkt dat een poreuze kern veel hitte kan genereren. Als de kern poreus is, kan koud water makkelijk binnendringen. Door wrijving tussen gesteenten warmt het water op. Het warme water stijgt vervolgens weer op, omdat het warmer is dan de omgeving. De hitte wordt overgedragen aan de oceaanvloer. Hier ontstaan pluimen, die door de koelere oceaan naar boven schieten.

Is er leven op Enceladus?
Als de kern van Enceladus altijd al poreus is geweest, dan heeft de maan mogelijk al miljarden jaren een vloeibare oceaan. Dat is goed nieuws, want dat betekent dat leven tijd heeft gekregen om zich te ontwikkelen. Het nieuws komt op het juiste moment, want NASA introduceerde gisteren een instrument waarmee er gezocht kan worden naar leven op de ijsmaan. Spannend!

Een foto van Enceladus eindigde op de eerste plek in de top 40 mooiste Cassini-foto’s. Deze top 40 is samengesteld door bezoekers van Scientias.