beweging

Een ijsberg die ongeveer drie keer zo groot is als Amsterdam heeft – na al in juli 2013 van een gletsjer te zijn afgebroken – nu het ruime sop gekozen. Wetenschappers houden het enorme blok ijs nauwlettend in de gaten: de ijsberg dobbert weg van de kust en kan een risico gaan vormen voor de scheepvaart.

In oktober 2011 ontdekten onderzoekers een enorme scheur in de langste gletsjer ter wereld – de Pine Island-gletsjer op Antarctica. In juli van dit jaar blijkt de scheur helemaal door het ijs te zijn gebroken, waardoor een enorme ijsberg los voor het resterende stuk van de gletsjer kwam te liggen.

Beweging
Uit nieuwe satellietbeelden van NASA blijkt echter dat de ijsberg in beweging is gekomen en daadwerkelijk van de kust weg aan het dobberen is. “Het is lastig om met zekerheid te voorspellen wanneer en waarheen deze dingen gaan drijven,” vertelt onderzoeker Kelly Brunt. “IJsbergen bewegen vrij langzaam.”

Boven: de situatie eind oktober 2013. Onder: de situatie half november 2013. Het is goed te zien dat de ijsberg nu van de kust vandaan beweegt. Afbeeldingen: Holli Riebeek / Landsat 8 / Michael Carlowicz.

Boven: de situatie eind oktober 2013. Onder: de situatie half november 2013. Het is goed te zien dat de ijsberg nu van de kust vandaan beweegt. Afbeeldingen: Holli Riebeek / Landsat 8 / Michael Carlowicz.

Problemen
Desalniettemin houden onderzoekers van de universiteit van Sheffield en Southampton de ijsberg nauwlettend in de gaten. Er bestaat namelijk een kleine kans dat deze in de toekomst voor problemen gaat zorgen. “De routes van schepen kunnen kruisen met de route van deze enorme ijsberg, ook al zou dat heel toevallig zijn,” merkt onderzoeker Robert Marsh van de universiteit van Southampton op.

Wereldwijd komt het regelmatig voor dat ijsbergen van deze grootte losbreken van hun gletsjers. Gemiddeld gebeurt het elke twee jaar. Maar nog nooit hebben onderzoekers geprobeerd om de weg die een afgekalfde ijsberg aflegt te volgen of te voorspellen. Deze ijsberg kan zich echter wel verheugen in continue monitoring. Op basis van de informatie die nu verzameld wordt, hopen de onderzoekers in de toekomst – wanneer ijsbergen door opwarming wellicht vaker afbreken en het ruime sop kiezen – beter te kunnen voorspellen hoe grote, losgeslagen brokken ijs zich gedragen en welke effecten ze op hun omgeving hebben. Zo kunnen de grote hoeveelheden zoet water die smeltende ijsbergen – groter dan het exemplaar dat nu het ruime sop heeft gekozen – in de oceanen brengen, invloed uitoefenen op de stromingen in de oceaan.