De Grote Magelhaense Wolk zou de derde vennoot hebben opgeslokt.

De Grote en de Kleine Magelhaense Wolken zijn twee sterrenstelsels die het dichtst bij de Melkweg in de buurt staan. En wellicht hadden deze twee sterrenstelsels nog een broertje. Wetenschappers denken namelijk dat er een derde Magelhaense Wolk bestond, die zo’n drie tot vijf miljard jaar geleden door de Grote Magelhaense Wolk is opgegeten.

Over de Magelhaense Wolken
De Magelhaense Wolken zijn sterrenstelsels die met het blote oog aan de nachtelijke hemel te zien zijn. De Grote Magelhaense Wolk staat zo’n 160.000 lichtjaar van ons vandaan. De Kleine Magelhaense Wolk is ongeveer 200.000 lichtjaar van ons verwijderd. Beide sterrenstelsels bestaan uit honderden miljoenen sterren. De wolken zijn vernoemd naar de Portugese ontdekkingsreiziger Ferdinand Magelhaen.

Tegen de klok in
In het onderzoek bestudeerden de onderzoekers de sterren in de Magelhaense Wolken. Zo draaien de meeste sterren met de klok mee rond het centrum van het sterrenstelsel. Maar sommige sterren draaien gek genoeg tegen de klok in. Voor een tijdje dacht men dat deze sterren afkomstig waren uit de Kleine Magelhaense Wolk. Maar de onderzoekers komen nu met een nieuwe theorie op de proppen. “Wij denken dat deze sterren afkomstig zijn uit een fusie met een ander sterrenstelsel in een ver verleden,” zegt hoofdonderzoeker Benjamin Armstrong. De onderzoekers gebruikten computermodellering om versmeltingen van sterrenstelsels te simuleren. “Wat we vonden is dat er bij dit soort gebeurtenissen een sterke tegenrotatie kan ontstaan,” gaat Armstrong verder. “En dit komt overeen met wat we in de realiteit hebben geobserveerd.”

De Grote en de Kleine Magelhaense Wolken. Afbeelding: Andrew Lockwood

Heel oud of heel jong
Volgens de onderzoekers helpt de bevinding een probleem uit de wereld waar astronomen zich jarenlang over hebben verbaasd. De sterren in de Grote Magelhaense Wolk zijn namelijk of heel oud of heel jong, met niets daar tussenin. “In sterrenstelsels bestaan grote objecten, die sterrenhopen genoemd worden,” vertelt Armstrong. “Deze sterrenhopen bevatten vele sterren, die allemaal van vergelijkbare leeftijd zijn. En in de Grote Magelhaense Wolk zijn deze hopen allemaal of heel erg oud, of heel erg jong.” Dit fenomeen staat bekend als de leeftijdskloof. “In de Grote Magelhaense Wolk zien we op dit moment weer nieuwe sterren ontstaan. Dit kan een aanwijzing zijn voor het samensmelten van sterrenstelsels,” legt Armstrong uit.

Dikke schijf
Volgens Armstrong kan de bevinding ook verklaren waarom de Grote Magelhaense Wolk een dikke schijf lijkt te hebben. “Ons werk is nog lang niet afgerond, maar onze studie suggereert wel dat het opslokken van een ander sterrenstelsel verantwoordelijk kan zijn voor de dikkere schijf,” zegt hij.

Met het onderzoek wil Armstrong nieuwe ideeën ter discussie brengen, die astronomen in andere studies kunnen gaan onderzoeken. “Het gaat om het creëren van een nieuwe manier om naar een oud probleem te kijken,” besluit hij.