Met behulp van nieuwe technologieën onthullen onderzoekers wat er in deze mummie schuilgaat.

Eerst hebben onderzoekers – vanuit verschillende hoeken – honderden foto’s van deze gemummificeerde kat gemaakt. Met behulp van die foto’s maakten ze een interactief digitaal 3D-model van de mummie. Vervolgens onderging de mummie een CAT-scan, die onthulde hoe de mummie er van binnenin uitzag. De verzamelde data stelde de onderzoekers in staat om een animatie te maken die onthult hoe de kat er van binnen en buiten uitziet.

Klein katje
Maar de CAT-scan leverde ook een verrassinkje op. Zo bleek de kat die in de mummie verstopt zit, heel klein te zijn. Het gaat om een kitten. “Je verdiende meer geld met het verkopen van een grote gemummificeerde kat dan met een kleiner exemplaar, dus wat ze (de oude Egyptenaren, red.) in feite deden, was de mummie tijdens het zwachtelen volumineus maken, zodat deze groter leek,” legt onderzoeker Neil Curtis uit.

Gebroken nek
De CAT-scan lijkt ook meer duidelijkheid te geven over de doodsoorzaak van de kat. “Het lijkt erop dat de nek van de kat gebroken is, dus het is eigenlijk een heel gruwelijk verhaal. Maar het geeft wel maar inzicht in de dagelijkse cultuur en gewoonten rond de tempels in Egypte.”

Dierenmummie
Katten werden in het oude Egypte om verschillende reden gemummificeerd. Soms mummificeerden de Egyptenaren katten, omdat het geliefde huisdieren waren die met hun eigenaren begraven moesten worden. Maar veel vaker waren gemummificeerde katten offers voor de goden. Wat de reden voor mummificatie van dieren ook was: het werd heel vaak gedaan. Aangenomen wordt dat de oude Egyptenaren meer dan 70 miljoen dieren mummificeerden. Dat er daarbij zo af en toe wat gesmokkeld werd – door een kleiner katje veelvuldig in te zwachtelen zodat het groter leek – is wellicht niet zo verwonderlijk.

Naast de kat hebben de onderzoekers op vergelijkbare wijze ook andere oude objecten gereconstrueerd. Denk aan prehistorische schedels en Grieks aardewerk. De nieuwe technologieën om dergelijke objecten te bestuderen, zijn echt een uitkomst. Vaak zijn deze zeer oude voorwerpen heel kwetsbaar en dus niet zo geschikt om fysiek te bestuderen. Met behulp van 3D-replica’s is nader onderzoek toch mogelijk. “We kunnen deze modellen online beschikbaar maken, zodat iedereen op de wereld ze kan zien,” stelt Curtis.