De Europese ruimtevaartorganisatie ESA heeft een nieuw doel voor ogen: een bezoekje brengen aan de zuidpool van de maan. Wetenschappers bestuderen op dit moment welke maanlander het beste kan worden ingezet en daarmee komt een daadwerkelijke missie steeds dichterbij.

De zuidpool van de maan is in niets te vergelijken met het gladde terrein dat de astronauten van de Apollo zo’n veertig jaar geleden betraden. De mogelijke voorraden waterijs, de vele kraters en de lange perioden zonlicht maken de zuidpool een begeerlijk reisdoel voor astronauten en wetenschappers. Als ESA doorzet dan is dat een belangrijke stap in de verkenning van de maan.

De missie van ESA zou in beginsel met een maanlander worden uitgevoerd. Er gaan dus geen astronauten mee. En dat vergt nogal wat van de technologie. Zo heeft de maanlander een goed navigatiesysteem nodig dat het mogelijk maakt om op de exacte locatie te landen. Tijdens de landing moet de maanlander gevaarlijke objecten met behulp van zijn eigen intelligentie zien te ontwijken. Vervolgens moet het ruimtevaartuig de zuidpool op eigen kracht onderzoeken. Dit onderzoek richt zich bijvoorbeeld op eventuele gezondheidsklachten die de straling of het maanstof met zich mee kunnen brengen. Als deze niet worden aangetroffen, kan eventueel een tweede, bemande missie volgen.

Verschillende Europese bedrijven werken aan de missie mee. Begin deze zomer start de tweede fase. Deze duurt achttien maanden en richt zich met name op het verwezenlijken van het ontwerp.

Een aantal van de ideeën voor een maanlander die door diverse bedrijven zijn afgeleverd: