En dat is niet best.

Klimaatmodellen worden gebruikt om te voorspellen hoe sterk de aarde bij een bepaalde concentratie broeikasgassen in de (nabije) toekomst zal opwarmen. Onderzoeker Patrick Brown legt uit dat er veel van deze klimaatmodellen zijn en dat ze allemaal – zelfs als ze stuk voor stuk uitgaan van dezelfde uitstoot – weer andere voorspellingen doen. “Dat komt voornamelijk doordat er geen consensus is over hoe je enkele belangrijke aspecten van het klimaatsysteem het beste kunt modelleren.”

Voorbeeld
Een voorbeeldje. Stel je neemt een handvol klimaatmodellen en laat deze uitgaan van een business-as-usual-scenario, oftewel een scenario waarin de uitstoot niet wordt teruggedrongen. Dan zul je zien dat sommige modellen voorspellen dat de aarde in het jaar 2100 3,2 graden Celsius warmer is dan vóór de industrialisering het geval was. Terwijl andere modellen een opwarming van 5,9 graden Celsius voorspellen. Dat is nogal een verschil! Maar welke modellen hebben het nu bij het juiste eind? De extreme of de gematigde?

Het verleden ‘voorspellen’
Brown en collega Ken Caldeira hebben zich over dat vraagstuk gebogen en komen in het blad Nature met slecht nieuws. De klimaatmodellen die een vrij flinke opwarming voorspellen, lijken het meest accuraat te zijn. De onderzoekers trekken die conclusie nadat ze de modellen gebruikten om het recente verleden te ‘voorspellen’. De modellen die het klimaat in het recente verleden het beste simuleerden, waren de modellen die voor de toekomst een groter dan gemiddelde opwarming van de aarde voorspellen.

“Wij tonen aan dat tekortkomingen in de modellen gebruikt kunnen worden om de minst ernstige voorspellingen te verwerpen”

Tekortkomingen
“Het lijkt logisch dat de modellen die de observaties van vandaag de dag het beste simuleren, ook de modellen zijn die de meest betrouwbare voorspellingen doen,” stelt Caldeira. “Onze resultaten laten zien dat het niet logisch is om de ernstigste klimaatvoorspellingen te verwerpen op basis van het feit dat klimaatmodellen niet goed in staat zijn om het huidige klimaat te simuleren,” vertelt Brown. “In tegendeel: wij tonen juist aan dat tekortkomingen in de modellen gebruikt kunnen worden om de minst ernstige voorspellingen te verwerpen.”

Wolken
Zoals Brown eerder al opmerkte zijn er verschillende factoren die een belangrijke stempel op het klimaat drukken, maar waarvan we niet goed weten hoe we ze moeten modelleren. Een mooi voorbeeld hiervan zijn wolken. Deze drukken een flink stempel op het klimaat, omdat ze zonlicht reflecteren en dus kunnen zorgen voor afkoeling. Maar onderzoekers weten niet zeker of dit afkoelende effect in de toekomst – als de aarde warmer is dan nu – toe- of afneemt. “De modellen die het beste in staat zijn om de huidige omstandigheden na te bootsen, zijn de modellen die voor de toekomst een afname in de afkoeling door toedoen van wolken voorspellen en dus zijn dit de modellen die de grootste opwarming voorspellen,” aldus Brown.

Maar wat betekent dat nu heel concreet? “Onze studie wijst uit dat als de emissies een veelgebruikt ‘business-as-usual-scenario‘ volgen, er een 93% kans is dat de opwarming de vier graden Celsius tegen het eind van deze eeuw overstijgt,” aldus Caldeira. “Eerdere studies schatten deze kans op 62%.” Het zou ook betekenen dat het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) van de VN de toekomstige opwarming onderschat. Het panel laat zich namelijk leiden door de wat gematigde klimaatmodellen.