woorden

Een frauderende onderzoeker gebruikt onder meer meer jargon en maakt de lijst met referenties langer.

Onderzoekers verzamelden 253 papers waarvan bewezen was dat ze geschreven waren door een frauderende onderzoeker. Vervolgens vergeleken ze deze met papers waarin niet gefraudeerd was en die in dezelfde bladen waren verschenen en over dezelfde onderwerpen handelden als de foute papers. Ook vergeleken ze de ‘foute’ papers met papers die om andere redenen dan fraude weer waren ingetrokken. De onderzoekers keken vervolgens hoe vaak de auteurs van al deze papers causale termen, abstract taalgebruik, jargon en woorden die een positieve emotie weergaven gebruikten. Ook stelden ze vast in welke mate de papers lekker weglazen.

Meer jargon
Uit het onderzoek blijkt dat papers waarin gefraudeerd werd gemiddeld 60 keer meer jargon-achtige woorden bevatten dan eerlijke papers. Ook lazen de papers waarin gefraudeerd was een stuk minder lekker weg. En refereerden onderzoekers die fraudeerden in het resulterende paper naar veel meer andere onderzoeken. Al die referenties maakt het lastiger en tijdrovend om het onderzoek te evalueren en analyseren; iets wat de schrijver goed uitkomt, want tijdens een analyse zou hij immers door de mand vallen. Ook bleken papers waarin gefraudeerd werd minder woorden te bevatten die een positieve emotie weergaven. Mogelijk willen frauderende onderzoekers zo voorkomen dat andere wetenschappers té enthousiast worden over hun studie en deze wederom uitgebreid gaan analyseren.

Afleiding
“Wetenschappers die knoeien met data weten dat ze fout zitten en willen niet gepakt worden,” vertelt onderzoeker David Markowitz. En met behulp van taal kan een onderzoeker proberen om mensen af te leiden van het feit dat er iets niet klopt, zo schrijven Markowitz en zijn collega Jeff Hancock in hun paper.

Kunnen we in de toekomst wellicht een computerprogramma ontwikkelen dat papers op deze aanwijzingen van fraude scant? Dat is mogelijk. Maar hoewel foute papers zich vaak onderscheiden van eerlijke papers is het nog niet zo simpel om foute papers puur op basis van taalgebruik te onderscheiden van de eerlijke papers. Het lukte de onderzoekers tijdens deze studie maar in 57,2 procent van de gevallen. “Meer onderzoek is nodig voor we deze aanpak kunnen overwegen,” stelt onderzoeker Jeff Hancock.