Van 0 naar 100 kilometer: dat is het doel van het studententeam DARE van de TU Delft. Op 14 oktober wordt de Stratos II+ gelanceerd. Deze raket moet een hoogte van 50 kilometer bereiken. Maar het uiteindelijke doel is nog ambitieuzer.

De droom van DARE begon in 2009 in Zweden toen de Stratos I-raket een hoogte van 12,3 kilometer bereikte. Tot de dag van vandaag is dit een recordhoogte voor studentenraketten in Europa. De 50 kilometer grens is dus magisch. “50 kilometer is een mooie tussenstap, waarbij we de cruciale ervaring opdoen om uiteindelijk naar de 100 te gaan”, zegt Bastiaan Bom van het DARE-team. Wanneer een raket 100 kilometer bereikt, dan passeert deze de zogenoemde Kármánlijn en dat betekent dat de raket technisch gezien in de ruimte is geweest.

De lancering vindt 14 oktober in Zuid-Spanje plaats. Waarom daar? “Er is maar een beperkt aantal locaties ter wereld waar je een raket van onze schaal kan lanceren”, vervolgt Bom. “Bijvoorbeeld op Esrange in Zweden, waar we de Stratos I, de voorganger van deze raket, naar 12,5 kilometer hoogte gelanceerd hebben. Je hebt een groot gebied nodig waar weinig tot geen mensen wonen, en waar je het luchtruim vrij kan maken van vliegverkeer. Op de lanceerbasis van de Spaanse lucht- en ruimtevaartorganisatie kan dat, omdat we over zee lanceren.”

Het studententeam DARE

Het studententeam DARE

Hybride raketmotor
De Delftse studenten kiezen voor een hybride raketmotor. Dit is niet alleen veiliger, maar ook makkelijker dan een brandstofmotor. Bom: “Bij een hybride raketmotor heb je een vaste brandstof en een vloeibare oxidator. Omdat brandstof en oxidator gescheiden zijn, kunnen we de raketmotor uitzetten door slechts een ventiel dicht te doen. Daarnaast is het een veel simpeler concept dan een vloeibare brandstofmotor, waarbij ook de toevoer van brandstof geregeld moet worden. We hebben voor sorbitol en kaarsvet als brandstof gekozen, omdat deze grondstoffen heel makkelijk te verkrijgen zijn.”

Instrumenten aan boord
De raket van DARE is 185 kilo zwaar. Dit gewicht daalt tijdens de vlucht, omdat er brandstof verloren gaat. Uiteindelijk weegt de raket nog maar zo’n honderd kilo. “Er vliegt een radio-astronomie experiment van de Radboud Universiteit Nijmegen mee, die bijdraagt aan de ontwikkeling van een radiotelescoop op de maan”, zegt Bom. “Verder hebben we een experimentele live videoverbinding vanuit de raket, die we hebben opgezet in samenwerking met de startup Delft Dynamics. Tot slot ontwikkelden we een experiment om heel nauwkeurig de positie van de raket te bepalen.” Al deze experimenten dragen bij aan de ontwikkeling van ruimtevaart.

Betere kansen dan vorig jaar
Er ligt veel druk op de schouders van het team. In een testbunker in Rijswijk zijn verschillende tests uitgevoerd, maar de vraag is of het komende week in Spanje goed gaat. Vorig jaar mislukte de recordpoging. Toch hebben de studenten er alle vertrouwen in dat het dit jaar wel gaat lukken. “Ik schat de kansen dit jaar een stuk hoger in, aangezien we een stuk beter zijn voorbereid. Daarnaast hebben we zes lanceerdagen ingepland in plaats van drie, zodat we altijd nog extra mogelijkheden hebben, mochten we in de eerste pogingen nog technische problemen hebben net zoals vorig jaar. Daarnaast is een aantal cruciale systemen – zoals het Flight Abort System – volledig opnieuw ontworpen. Vorig jaar hadden we hier veel problemen mee. Dit systeem zorgde ervoor dat we de raket heel vaak uit elkaar moesten halen. Je kunt het vergelijken met een Japanse auto, waarbij je de hele motorkap eraf moet halen om een koplampje te vervangen. Dit jaar is het systeem modulair.”

stratos-2

De eerste 23 seconden
De hele wereld kijkt woensdag mee. Wanneer kan de kijker opgelucht ademhalen? Volgens Bom zijn de eerste 23 seconden van de lancering het spannendst. “Dit is het deel van de vlucht waar de raketmotor brandt. Wanneer we hier doorheen zijn, zal de rest van de vlucht waarschijnlijk ook wel goed gaan. De totale vlucht zal ongeveer tien minuten duren. Hier gaan natuurlijk vele uren aan voorbereidingen aan vooraf.”

Grote stap naar 100 kilometer
Het uiteindelijke doel is de magische 100 kilometer bereiken. Bom denkt dat deze hoogte al snel behaald kan worden. “Wanneer deze lancering succesvol is, kunnen wij binnen drie jaar een raket ontwikkelen die naar de ruimte gelanceerd kan worden. Eigenlijk is 50 kilometer niet de helft, maar eerder 85%, aangezien de raket voornamelijk de eerste paar kilometer heel veel weerstand heeft. Daarna ben je al snel uit de dikke laag van de atmosfeer, en kan je met kleine verbeteringen veel hoogte winnen.”

Volg het live
De lancering is woensdag live te volgen via Ubideo (of hieronder). Ook de redactie van Scientias.nl volgt de kaarsvetraket op de voet. Het gaan spannende dagen worden!