Stel, kolonisten willen zich ooit vestigen op een planeet zoals Mars: hoe houden ze het stof dan buiten de deur? Wetenschappers hebben daar iets op gevonden. Door een hoog geluid door een pijp te blazen en de geluidsgolven te bundelen, verliest buitenaards stof haar statische lading.

Stof op de maan en Mars is erg hardnekkig. Het blijft kleven aan statische oppervlakten, zoals ruimtepakken en zonnepanelen. Daarnaast zijn de stofdeeltjes erg scherp, zoals gebroken stukken glas. Het is moeilijk om op de maan van stof af te komen, omdat er geen wind is. Op Mars is erg weinig wind.

Wetenschappers hebben nu een techniek bedacht om stof niet meer statisch te maken. Ze hebben als test een zonnepaneel gebruikt dat vrijwel volledig bedekt was met stof. Door het oppervlak vier minuten lang te bestoken met akoestische geluidsgolven, werd 98,4 procent van het stof verwijderd. Enerzijds door het verdwijnen van het statische effect; anderzijds omdat het stof van het oppervlak werd geblazen.

Er is één nadeel: er is lucht nodig voor de geluidsgolven om doorheen te reizen. Zonder lucht werkt de techniek niet. Op de maan lijkt het dus niet te werken. Ook op Mars is niet voldoende lucht. De akoestische levititatietechniek werkt voorlopig alleen in een ruimte met genoeg druk, zoals een ruimtestation. Een mislukt experiment? Nee hoor, want als de techniek uitgevoerd kan worden in een ruimtebasis op de maan of op Mars is dat al mooi meegenomen. Astronauten brengen na een maanwandeling veel stof met zich mee. Eenmaal binnen in de ruimtebasis kan dit dankzij de nieuwe techniek gemakkelijk van de ruimtepakken verwijderd worden.

Bekijk het onderstaande filmpje over de werking van de akoestische levitatiekamer.