Nog drie maanden en dan scheert New Horizons langs het nu nog mysterieuze Kuipergordelobject.

Hoe bereid je jezelf voor op een scheervlucht langs een object waarvan je geen idee hebt hoe het er precies uitziet? Dat is de uitdaging waar NASA op dit moment voor staat. Na de succesvolle scheervlucht langs Pluto (in 2015) maakt ruimtesonde New Horizons zich momenteel op voor een scheervlucht langs Kuipergordelobject 2014 MU69 (bijgenaamd Ultima Thule). Hoe het object er uitziet, weet niemand. En toch moet het projectteam zichzelf, maar bovenal New Horizons op de scheervlucht voorbereiden. Hoe? Door het meest complexe scenario te formuleren.

Eindexamen
En met dat scenario is het New Horizons-team onlangs aan de slag gegaan. Over een periode van drie dagen werd de gehele scheervlucht langs Ultima Thule met behulp van simulaties geoefend. Een grondige generale repetitie, zo legt hoofdonderzoeker Alan Stern uit. “Dit was het eindexamen voor ons team. En het team is met vlag en wimpel geslaagd, wat betekent dat we klaar zijn voor de Ultima-scheervlucht die over bijna 100 dagen van nu plaats zal vinden.”

ORT
De generale repetitie wordt in de wandelgangen van NASA aangeduid als ORT, wat staat voor Operational Readiness Test. In aanloop naar de scheervlucht langs Ultima Thule zijn er al tientallen van deze testen uitgevoerd. Zo werd onder meer geoefend met het navigeren naar de eindbestemming en het zoeken naar ringen, manen en andere gevaarlijke objecten rond het Kuipergordelobject. Vergelijkbare testen werden ook uitgevoerd in aanloop naar de scheervlucht langs Pluto.

Wat mogen we verwachten…
…van de scheervlucht langs Ultima Thule? En hoe onontgonnen is het terrein waar New Horizons zich nu begeeft eigenlijk echt? Lees er alles over in het interview met professor numerieke sterdynamica, Simon Portegies de Zwart.

Tijdens de laatste ORT lag de focus onder meer op het downloaden en analyseren van gesimuleerde data. Daarbij werd uitgegaan van een bijzonder complex Kuipergordelobject dat uit meerdere onderdelen is opgebouwd en bovendien omringd wordt door een dunne ring. Meer dan vijftig onderzoekers sloegen de handen ineen en worstelden zich in dezelfde ruimte als waar ze over zo’n drie maanden de scheervlucht op de voet zullen volgen, door de data heen.

Of die gesimuleerde data werkelijk representatief zijn voor wat we rond de jaarwisseling gaan zien, blijft onduidelijk. Eind augustus slaagde New Horizons er weliswaar in om Ultima Thule te vereeuwigen, maar op die beelden is het Kuipergordelobject slechts een stipje. Hoe het er precies uitziet, blijft onduidelijk. Grondwaarnemingen wijzen er voorzichtig op dat Ultima Thule uit twee delen bestaat die of nipt aan elkaar vastzitten of om elkaar heen cirkelen. Ook lijkt het niet ondenkbaar dat het Kuipergordelobject een maantje heeft. Naarmate de afstand tussen New Horizons en Ultima Thule kleiner wordt, zullen we naar verwachting een steeds beter beeld krijgen van het Kuipergordelobject. Echt spectaculair wordt het rond de jaarwisseling als New Horizons het Kuipergordelobject tijdens de scheervlucht – als het meezit – tot zo’n 3500 kilometer nadert.