Aaibaar is niet langer het laatste woord dat in je opkomt als je aan dinosaurussen denkt.

Afbeelding: Rebecca Gelernter (via University of Bristol).

Onderzoekers bestudeerden de uitzonderlijk goed bewaard gebleven fossiele resten van de gevederde dinosaurus Anchiornis toen ze tussen de contourveren (de veren die het lichaam bedekken) een heel nieuw type veer ontdekten. De veer had een korte pen, waaruit lange ‘draden’ (ook wel baarden genoemd) ontsprongen (zie afbeelding hiernaast). Dergelijke veren moeten Anchiornis een pluizig voorkomen hebben gegeven, zo stellen de onderzoekers. En daarmee zag deze dinosaurus er heel anders uit dan de moderne vogels – die van de dino’s afstammen en een veel gestroomlijnder verenpak hebben.

Niet zo handig?
Mogelijk was dat donzige verenpak van Anchiornis in veel opzichten wat minder handig dan het gestroomlijnde verenpak van moderne vogels. Zo is Anchiornis met zijn pluizige veren waarschijnlijk minder goed in staat geweest om zijn temperatuur te controleren. Ook moet de dino meer weerstand hebben ondervonden tijdens het glijden en minder goed in staat zijn geweest om water af te stoten dan de moderne vogel met zijn strakke verenpak.

Artistieke impressie
De nieuwe ontdekkingen veranderen de kijk die we op deze dinosaurus hebben en resulteert volgens de onderzoekers in de meest nauwkeurige artistieke impressie die we tot op heden van een dinosaurussoort hebben. Je ziet ‘m hieronder. Te zien is dat het lichaam van Anchiornis bedekt is met pluizige veren, terwijl er lange, hardere veren te vinden zijn op de armen, poten en rond de staart. Deze veren vergrootten het oppervlak van de dinosaurus aanzienlijk en dat kwam van pas wanneer deze door de lucht gleed (Anchiornis kon niet vliegen, maar wel van de ene naar de andere boom glijden).

Afbeelding: Rebecca Gelernter (via University of Bristol).

“Onze studie biedt nieuwe inzichten in het uiterlijk van de dinosaurussen, hun gedrag en fysiologie en de evolutie van veren, vogels en actief vliegen (in tegenstelling tot het passieve glijden, red.),” vertelt onderzoeker Evan Saitta.