Het water nabij Israël is de afgelopen 2500 jaar zowel gestegen als gedaald. Hierbij zit tussen het hoogste en laagste niveau een verschil van een meter en stond het water meestal lager dan het tegenwoordig doet. Dat blijkt uit een onderzoek van Dorit Sivan. De resultaten relativeren de mogelijke gevolgen van het broeikaseffect.

“Stijgingen en dalingen van het waterniveau in een relatief korte periode bewijst geen trend op lange termijn,” meent Sivan. “Het is te vroeg om uit stijgingen op korte termijn te concluderen dat het waterniveau zich nu zo ontwikkelt en dat dat ook niet meer verandert.”

Volgens Sivan zijn er drie oorzaken voor het feit dat het zeeniveau soms hoger en soms lager is. De ene is wereldwijd: de inhoud van de oceanen neemt toe of af doordat ijs smelt of aangroeit. Daarnaast is er een regionale oorzaak: de beweging die het aardoppervlak maakt. Dit hangt nauw samen met de druk die het ijs op het oppervlak uitoefent. De derde oorzaak is lokaal en heet tektonische activiteit. De laatste twee gaan niet op voor Israël, omdat het land niet dichtbij ijskappen ligt en de tektonische activiteit in de Middellandse Zee te verwaarlozen is.

Sivan verzamelde de benodigde gegevens door te kijken naar archeologische vondsten die door de eeuwen heen aan de kust van Israël zijn gedaan. De meest betrouwbare werden in het onderzoek meegenomen. Zo bleek uit vondsten die uit de tijd van de kruisvaarders stamden dat de zee toen – zo’n 800 jaar geleden – 50 tot 90 centimeter lager stond dan tegenwoordig. In de tijd van de Hellenen stond het water 1,6 meter lager dan nu en in de Romeinse tijd was het zeeniveau in vergelijking met tegenwoordig hetzelfde.

“De afgelopen eeuw hebben we het waterniveau nabij Israël met zo’n negentien centimeter verschil tussen het hoogste en laagste niveau zien fluctueren. De afgelopen vijftig jaar is Israëls zeeniveau met 5,5 centimeter gestegen, maar er zijn ook perioden geweest waarin het in tien jaar tijd met tien centimeter steeg. (…) Een observatie van het waterniveau over honderden of duizenden jaren bewijst dat wat tegenwoordig een fenomeen lijkt in feite niets nieuws onder de zon is.”