kin

Wij mensen zijn de enige primaten die een kin hebben. Maar waarom eigenlijk? Een nieuw onderzoek suggereert dat we ‘m te danken hebben aan de kookkunsten van onze voorouders.

In het verleden zijn verschillende theorieën bedacht om het bestaan van de kin te verklaren. Zo zou de kin een ‘seksueel ornament’ of een ‘aan spraak gerelateerde aanpassing’ zijn. Ook werd wel geopperd dat het het resultaat was van genetische drift (de willekeurige verspreiding van genen). Stuk voor stuk interessante ideeën die echter geen voet aan de grond kregen, omdat ze stuk voor stuk ook hun tekortkomingen kennen. En dus weten we nog altijd niet waarom wij mensen – als enige primaten – een kin hebben. Onderzoeker James D. Pampush komt in het blad Journal of Human Evolution met een nieuwe theorie op de proppen. De kin zou een zogenoemde ‘spandrel’ zijn.

Genetische drift
Pampush bestudeerde meer dan 100 soorten primaten en de snelheid waarmee zij evolueerden. Ook keek hij specifiek naar de evolutie van de kin. Uit het onderzoek blijkt dat de kin zo’n 77 keer sneller evolueerde dan andere kenmerken van primaten gemiddeld deden. Het sluit volgens Pampush uit dat de kin het resultaat is van genetische drift: de snelle evolutie suggereert dat de kin niet door willekeurige genetische veranderingen ontstond. “Deze resultaten suggereren dat natuurlijke selectie en rol speelde in het produceren van de kin,” zo schrijft Pampush.

Seksueel ornament
Ook de theorie dat de kin een ‘seksueel ornament’ is, veegt Pampush van tafel. Hij wijst er daarbij op dat zowel mannen als vrouwen een kin hebben. En dat is opvallend, omdat vrouwtjes vaak andere dingen aantrekkelijk vinden aan mannen dan mannen aantrekkelijk vinden aan vrouwen. Sterker nog: hoewel er vissen en vogels zijn waarvoor geldt dat de vrouwtjes en mannetjes dezelfde dingen aantrekkelijk vinden en dus uiterlijk ook vrij sterk op elkaar lijken, is dat voor een zoogdier nog nooit vastgesteld.

Maar waarom ontstond de kin dan? Pampush denkt niet dat de kin ontstond omdat deze op zichzelf een nuttige functie vervulde. Het zou eerder een spandrel zijn: een mutatie zonder selectief voordeel, die ontstaat door toedoen van een andere belangrijke gebeurtenis in onze evolutie. Maar welke belangrijke gebeurtenis is dat dan? Daarvoor moeten we kijken naar het moment waarop de kin ongeveer ontstond. Omdat alleen wij mensen een kin hebben, moeten we deze ontwikkeld hebben nadat we ons van de chimpansee hebben afgescheiden. Dat betekent dat we deze in de afgelopen zes miljoen jaar hebben moeten verkregen. Pampush denkt zelf dat de kin zo’n twee miljoen jaar geleden ontstond, toen de hersengrootte van de mensachtigen toenam en mensachtigen gingen koken. Door het koken werd het voedsel zachter en hadden we minder grote tanden nodig. Pampush vermoedt dat de kookkunsten van onze voorouders er direct aan bijdroegen dat we een kin ontwikkelden.