Prima, zo laat NASA weten. De sonde is op weg naar planetoïde Bennu en inmiddels alweer meer dan 3,2 miljoen kilometer van de aarde verwijderd.

OSIRIS-REx werd op 9 september gelanceerd. En in een week tijd heeft de sonde dus al heel wat kilometers gemaakt. Meer dan 3,2 miljoen! Toch heeft de sonde nog een flinke reis voor de boeg: pas in 2018 zal deze op zijn eindbestemming – planetoïde Bennu – aankomen.

De eerste foto van de 'star tracker'. De 'star tracker' maakt foto's van sterren en vergelijkt deze met een catalogus aan boord om zich te oriënteren in de ruimte. Afbeelding: NASA.

De eerste foto van de ‘star tracker’. De ‘star tracker’ maakt foto’s van sterren en vergelijkt deze met een catalogus aan boord om zich te oriënteren in de ruimte. Afbeelding: NASA.

Alles werkt
Na een succesvolle lancering bleef het even stil. Maar NASA heeft nu laten weten dat de sonde het uitstekend doet. Alle subsystemen werken naar behoren. En op 12 september heeft ook één van de belangrijkere systemen aan boord van de sonde een vuurdoop ondergaan. De ‘star tracker navigational camera‘ maakte een eerste foto en bewees zo dat het complete systeem werkt. Volgende week zullen ook alle wetenschappelijke instrumenten aan boord van de sonde getest worden.

De missie
Ondertussen reist OSIRIS-REx ten opzichte van de aarde met een snelheid van ongeveer 19.800 kilometer per uur door de ruimte. Naar verwachting komt de sonde in oktober 2018 bij Bennu aan. In 2019 zal OSIRIS-REx wat materiaal van het oppervlak van Bennu halen en in een capsule stoppen. In 2021 verlaat OSIRIS-REx de planetoïde weer om het verzamelde materiaal netjes op aarde af te leveren.

Onderzoekers hopen dankzij de missie veel meer te weten te komen over planetoïde Bennu, maar ook over de omstandigheden in het jonge zonnestelsel. Bennu is namelijk een zogenoemde ‘primitieve planetoïde’. Dat betekent dat deze sinds zijn bestaan – zo’n 4,5 miljard jaar geleden – niet of nauwelijks veranderd is. De materialen van deze planetoïde zijn dan ook een soort tijdcapsule en kunnen ons veel meer vertellen over de tijd waarin het zonnestelsel vorm kreeg. Tevens kan de missie gezien worden als een stukje voorbereiding op het volgende wilde plan van NASA: de Asteroid Redirect Mission. Tijdens deze missie zal een steen van het oppervlak van een planetoïde worden gehaald en in een baan rond de maan worden geplaatst, waarna astronauten deze kunnen bezoeken en stukjes ervan naar de aarde kunnen brengen.