Eén van de grootste gevaren voor een marathonloper is tegen de bekende muur oplopen of een klap krijgen van de man met de hamer. Door koolhydraten te snel te verbranden kakken marathonloppers de laatste kilometers in. Wiskundige Benjamin Rapoport heeft een wiskundige formule opgesteld, waardoor geen enkele marathonloper meer tegen de muur oploopt.

“Een verschil van tien seconden in snelheid per mijl zorgt voor óf succes óf voor een grote afgang”, zegt Rapoport van de Harvard Medical School en MIT. Hij liep zelf in 2005 tegen de muur op tijdens de marathon in New York. Hij begon te hard, waardoor hij de laatste paar kilometers geen kracht meer had. Toch slaagde hij erin om te finishen, maar met een lagere tijd dan gepland.

Om dit scenario te voorkomen moet een marathonloper 42 kilometer lang een bepaalde snelheid aanhouden, waardoor de koolhydraten in het lichaam van de loper bewaard blijven.

Alles hangt af van de VO2max, een indicatie van hoe efficiënt een lichaam zuurstof consumeert. Een man met een VO2max van 60 kan een tijd van drie uur en tien minuten halen, volgens het model van Rapoport. Goed getrainde marathonlopers hebben een VO2max hoger dan 70, terwijl ongetrainde volwassen boven de 40 zitten.

WIST U DAT…

…winnaars van de Tour de France genetische mutanten zijn met een zeer hoge VO2max?

Volgens Rapoport helpt het als renners tijdens het midden van een race een snack eten. Hierdoor kan een marathonloper snelheid winnen.

Rapoport is van plan om een gemakkelijke versie van zijn formule op internet te zetten, zodat marathonlopers hun eigen tempo kunnen berekenen.