Wetenschappers hebben aangetoond dat een hond zijn baasjes grotendeels op basis van diens gezichten herkent. Uit experimenten blijkt dat een hond zijn baasje wanneer deze het gezicht bedekt moeilijk kan herkennen. De studie bevestigt maar weer eens hoe sterk de domesticatie het gedrag van honden beïnvloedt.

De onderzoekers zetten de hond in een lege kamer en gaven diens baasje en een onbekende de opdracht om enkele keren door de kamer te lopen. De onbekende en het baasje liepen in tegenovergestelde richting en ontmoetten elkaar elke keer recht voor de hond. De onderzoekers noteerden naar wie de hond keek en hoelang. De twee mensen verlieten de kamer uiteindelijk allebei via een andere deur. De hond kon daarbij kiezen bij welke deur hij wilde gaan zitten.

Resultaten
De resultaten zijn overduidelijk. De hond keek vaker en langer naar diens baas en wachtte ook vaker bij de deur waardoor zijn baasje weg was gegaan. Een tweede experiment verliep precies hetzelfde. Maar nu bedekten de mensen hun gezicht. Tijdens deze proef letten de honden veel minder op hun baasje.

Gezichtsuitdrukking
Wilde honden kijken naar lichaamssignalen om de identiteit van anderen vast te stellen. Maar deze studie toont maar weer eens aan dat gedomesticeerde honden zo op de mens zijn aangepast dat ze zelfs in staat zijn om de gezichtsuitdrukking van hun baas te herkennen.

Uit de studie blijkt ook dat honden die zeven jaar of ouder waren, minder goed in staat waren om op hun baasje te focussen. Ook kozen ze minder vaak voor de deur waardoor hun baasje was vertrokken. Mogelijk heeft dat te maken met ouderdom en worden de honden wat vergeetachtig. Uit eerdere studies bleek al dat het proces van ouder worden bij honden ongeveer net zo verloopt als bij mensen.