500 miljoen jaar geleden botsten twee sterrenstelsels tegen elkaar. In het samengesmolten sterrenstelsel zijn de gevolgen van deze kosmische crash nog steeds zichtbaar.

Sterrenstelsel NGC 3256 is honderd miljoen lichtjaar van de aarde verwijderd en is ongeveer even groot als ons eigen sterrenstelsel. NGC 3256 heeft een paar flinke staarten, die om het sterrenstelsel krullen. In deze gasarmen bevinden zich veel jonge blauwe sterren.

Veel sterren zouden niet zijn geboren als de twee sterrenstelsels niet tegen elkaar botsten. Door de botsing zijn veel gas- en stofwolken flink opgeschud, waardoor er massaal nieuwe sterren ontstonden. NGC 2356 huisvest sterren die veel infrarood licht uitstralen, waardoor het sterrenstelsel oplicht in het verre infrarode spectrum.

Jubileum

Tien jaar geleden is NGC 3256 ook al gekiekt door Hubble. Oordeel zelf welke foto je mooier vindt!

Er is nog veel meer te vinden in NGC 3256, zoals meer dan duizend helderde sterrenclusters. In het centrum zijn twee heldere kernen te zien. Dit zijn de overblijfselen van de kernen van de oude sterrenstelsels. Een van de twee kernen wordt omgeven door donkere nevels en is daarom alleen goed zichtbaar op andere golflengten.

Ook het Melkwegstelsel en het Andromedastelsel botsen in de toekomst. Dit gebeurt over zo’n vier miljard jaar. Zodra de stelsels met elkaar in botsing komen, duurt het nog zo’n twee miljard jaar voor de twee sterrenstelsels helemaal één zijn geworden. Sterren in de sterrenstelsels komen door de botsing waarschijnlijk in nieuwe banen terecht. Ook de zon wordt wellicht naar een nieuw deel van het sterrenstelsel verhuisd. Tegen die tijd zijn we waarschijnlijk allang verkast naar andere (exo)planeten, want de zon verandert de komende miljarden jaren in een rode reus.