Onderzoek naar inktvissen op Antarctica wijst erop dat de ijskap die West-Antarctica bedekt relatief recent nog helemaal verdween.

Dat schrijven wetenschappers van de universiteit van Liverpool. Ze bestudeerden de genen van de inktvis Pareledone turqueti. Deze inktvissen leven op één plek en verplaatsen zich alleen als roofdieren ze daartoe dwingen. Men zou dan ook verwachten dat de genen van de P. turqueti aan de ene kant van de ijskap die West-Antarctica bedekt anders zijn dan die van de inktvissen aan de andere kant.

Identiek
Maar het tegendeel bleek waar. De inktvissen die nu door de ijskap van elkaar gescheiden worden, bleken genetisch vrijwel identiek te zijn. En dat vertelt ons niet alleen veel over de historie van het dier, maar ook over de historie van de ijskap. “Het suggereert dat deze twee populaties op een bepaald moment met elkaar in contact zijn geweest,” vertelt onderzoeker Phill Watts. “Mogelijk in een tijd waarin de oceanen met elkaar in contact stonden en niet door een ijskap van elkaar gescheiden werden. Deze vondsten komen overeen met klimaatmodellen die laten zien dat het klimaat herhaaldelijk opwarmde, waardoor het ijs smolt, de zeespiegel steeg en dieren zich over de Rosszee en Weddellzee verspreidden.”

WIST U DAT…

…er op Antarctica diep onder het ijs gezocht wordt naar leven?

Overtuigend
De onderzoekers bestudeerden ook inktvissen in andere delen van Antarctica. Deze octopussen waren niet door een ijsvlakte, maar vanwege andere redenen niet in staat om met elkaar in contact te komen. En deze populaties waren inderdaad genetisch verschillend. Men zou dat dus ook van de octopussen die elk aan een zijde van de ijskap leven, verwachten. Dat dat niet het geval is, is volgens de onderzoekers overtuigend bewijs dat die ijskap relatief recent nog is verdwenen. De onderzoekers denken zo’n 200.000 jaar geleden nog. “Het feit dat we meer overeenkomsten dan verschillen (tussen de soorten aan beide zijden van de ijskap, red.) vonden, onderschrijft de theorie dat de ijskap in West-Antarctica in het verleden kan zijn ingestort,” stelt onderzoeker Louise Allcock.

Wetenschappers kunnen met behulp van dit onderzoek weer een beter beeld krijgen van de gevolgen die een klimaatverandering voor de ijskappen op Antarctica heeft. Het volledige onderzoek is terug te vinden in het blad Molecular Ecology.