De gigant zou zo’n 40 meter lang zijn geweest en ongeveer net zoveel hebben gewogen als tien Afrikaanse olifanten bij elkaar.

De eerste resten van de dinosaurus werden al in 2012 ontdekt op een ranch in Argentinië. In de jaren die volgden, werden door onderzoekers meer dan 150 fossiele resten van in totaal zes van deze gigantische dinosaurussen teruggevonden. Al snel werd duidelijk dat deze resten toebehoorden aan de grootste dinosaurussoort die tot op heden is teruggevonden. Alleen het bot in het dijbeen van de dinosaurus was al meer dan twee meter lang!

Afbeelding: Museo Paleontológico Egidio Feruglio.

Museum
Het is een bijzondere ontdekking die door paleontologen direct op waarde werd geschat. En al in 2016 – dus nog voordat de dinosaurus officieel beschreven was – werd een afgietsel van de fossiele resten in het American Museum of Natural History opgenomen.

En hoewel vele bezoekers zich vergaapten aan de reconstructie van de gigant werkten onderzoekers de afgelopen jaren gestaag door aan hun onderzoek naar de fossiele resten. En hun bevindingen zijn vandaag gepubliceerd. Bovendien heeft de dinosaurus – die zo’n 100 miljoen jaar geleden leefde – nu zijn officiële naam gekregen: Patagotitan mayorum.

De resten werden ontdekt in Patagonië (Argentinië). Afbeelding: Museo Paleontológico Egidio Feruglio.

WIST JE DAT…

P. mayorum niet het zwaarste dier op aarde is?Die titel is nog altijd weggelegd voor de blauwe vinvis die tot wel 100 ton kan wegen.

De grootste
Op basis van het onderzoek kunnen wetenschappers nu meer zeggen over de omvang van de plantenetende dino, die een slordige 70 ton zou hebben gewogen. En daarmee is de dino net ietsje zwaarder dan eerder ontdekte gigantische landdieren (zie kader) zoals Argentinosaurus of Puertasaurus, die op een lichaamsgewicht van zo’n 60 ton bleven hangen.

Dorst?
Verder denken de onderzoekers ook meer te kunnen zeggen over de doodsoorzaak van deze zes giganten. “We vonden tijdens één opgraving drie verschillende grondlagen met daarin botten van dino’s die allemaal tot dezelfde soort behoorden,” stelt onderzoeker José Luis Carballido. “Het gebied waarin deze botten waren afgezet en begraven was een overstromingsgebied, waar opeenvolgende rivieroverstromingen de resten van de dode dieren hebben bedekt. Die overstromingen waren echter niet krachtig genoeg om de botten te verplaatsen. In andere woorden: deze dinosaurussen waren hier, stierven hier en waren op minstens drie verschillende momenten naar deze plek gekomen.” Mogelijk kwamen de dinosaurussen hier om te drinken en zijn ze vast komen te zitten in de modder of troffen ze helemaal geen drinkwater aan en zijn ze hier uiteindelijk van de dorst gestorven.

Eén van de paleontologen die de dinosaurussen heeft opgegraven, rust uit op het dijbeen van P. mayorum. Afbeelding: Museo Paleontológico Egidio Feruglio.

Jongvolwassen
Onderzoek wijst verder uit dat de ontdekte fossiele resten toebehoren aan jongvolwassen giganten. Waarschijnlijk waren de dino’s dan ook nog niet volgroeid. In andere woorden: er waren soortgenoten die nog groter waren.

De opgravingen in het gebied waar de fossiele resten van P. mayorum zijn gevonden, gaat door. Ook het onderzoek naar de gigantische dinosaurus is nog niet afgerond. Onderzoekers willen bijvoorbeeld meer inzicht krijgen in de groei van deze gigantische dinosaurus.