Dikke drab ‘boert’ als het ware het broeikasgas methaan op.

Klimaatverandering en de stijgende temperaturen zorgen ervoor dat er over de hele wereld steeds meer methaanbubbels worden gevormd. Dit zijn gasbellen die op de bodem van bijvoorbeeld meren en sloten ontstaan en naar boven borrelen. Via het wateroppervlak komt dit methaan vervolgens in de atmosfeer terecht, waar het bijdraagt aan het broeikaseffect. Het is bekend dat de methaanbubbels zich vormen in ondiepe meren, plassen, rivieren en draslanden. Maar gebeurt dit ook in stadsvijvers?

Vijver
Om daar meer zicht op te krijgen, onderzochten biologen van de Radboud Universiteit in een nieuwe studie een stadsvijver in Malden, Gelderland. Met behulp van een apparaatje dat meet hoeveel CO2 en methaan er aan het wateroppervlak vrijkomen, maten de onderzoekers elke maand hoeveel broeikasgas de vijver produceerde. Daarnaast vingen ze met een trechter methaanbubbels op. En de onderzoekers kwamen erachter dat de stadsvijver behoorlijk wat broeikasgassen, en dan vooral methaan, uitstoot.


Vicieuze cirkel

De Nijmeegse onderzoekers toonden eerder al aan dat klimaatverandering wereldwijd voor steeds meer methaanbubbels zorgt. En die methaanbubbels verergeren vervolgens de opwarming weer. Hallo vicieuze cirkel!

Auto’s
De onderzoekers rekenden de uitstoot door voor alle stadswateren in Nederland. “De uitstoot die we voor stadsvijvers in heel Nederland hebben geschat, is te vergelijken met de uitstoot van ongeveer 200.000 auto’s per jaar,” zegt onderzoeker Tamara van Bergen. “Vergeleken met andere stilstaande watersystemen in een gematigd klimaat is vooral de methaanemissie behoorlijk hoog.”

Bacteriën
De broeikasgassen ontstaan doordat bacteriën in de bodem organisch materiaal opeten. Dit kan bijvoorbeeld bladafval en algen zijn. Maar ook wij dragen bij. “het voeren van de eendjes en het afspoelen van hondenpoep in de stadsvijver zorgen ook voor een nutriëntrijkere omgeving,” zegt onderzoeker Sarian Kosten. Vervolgens wordt de bodem van de vijver steeds rijker aan voedingsstoffen waar de bacteriën op teren. “Er ontstaat een dikke drab op de bodem, er komen ook meer algen en je ziet meer kroos op het wateroppervlak drijven,” legt Kosten uit.


Hoe dikker die drab, hoe meer methaanbubbels er ontstaan. “We verwachten dat dit ook alleen maar toeneemt bij hogere temperaturen,” voorspelt Kosten. Volgens de twee biologen moet er dan ook naar oplossingen gezocht worden. “Zowel voor omwonenden als voor de broeikasgasproductie is dit nieuwe motivatie om stadsvijvers schoon te houden,” vindt Kosten. Het zou bijvoorbeeld al schelen als er betere rioolstelsels aangelegd zouden worden, waarbij alleen het schonere regenwater in vijvers en sloten stroomt.