hayabusa2

Japan lanceert later deze week – na wat uitstel – Hayabusa2. De sonde zal naar planetoïde 1999 JU3 vliegen, een krater op de planetoïde slaan en monsters verzamelen. Eind 2020 levert Hayabusa2 die monsters af op aarde.

Eigenlijk had Hayabusa2 gisteren al gelanceerd moeten worden. Slechte weersomstandigheden zaten de Japanners echter in de weg en dus werd besloten de lancering uit te stellen. Hayabusa2 zal nu – als het weer meezit – woensdagnacht (Nederlandse tijd) gelanceerd worden. Die lancering is via de website van de Japanse ruimtevaartorganisatie live te volgen.

Instrumenten
De missie van Hayabusa2 kent verschillende hoogtepunten. Maar we moeten wel even geduld hebben. Zo duurt het naar verwachting nog tot halverwege 2018 voor Hayabusa2 bij de planetoïde is aangekomen. Eenmaal bij 1999 JU3 gearriveerd, zal Hayabusa2 alles uit de kast halen om de geheimen van deze planetoïde te ontrafelen. Aan boord van de sonde bevinden zich verschillende instrumenten waarmee deze 1999 JU3 op afstand kan bestuderen. Bovendien heeft Hayabusa2 meerdere landers en een rover meegekregen. Ook zal Hayabusa2 zelf kort op 1999 JU3 landen om monsters te verzamelen.

Alles weten?
Alles weten over Hayabusa2? Lees dan het uitgebreide achtergrondartikel over de missie dat eerder op Scientias.nl is verschenen.

Hayabusa
Het klinkt als een ambitieuze missie. En dat is het ook. Maar laten we niet vergeten dat de Japanners ervaring hebben met zo’n missie. Hayabusa2 is de opvolger van Hayabusa: een Japanse sonde die in 2003 werd gelanceerd, een bezoek bracht aan planetoïde Itokawa, daar monsters verzamelde en deze netjes op aarde afleverde.

Verschillen
Hoewel de missie van Hayabusa2 sterk op die van Hayabusa lijkt, zijn er ook verschillen. Zo bezoekt Hayabusa2 een planetoïde die naar verwachting meer water en organische materialen bevat en dus veel interessanter is dan Itokawa. Daarnaast gaat Hayabusa2 iets spectaculairs doen: de sonde zal een twee kilo zwaar object op 1999 JU3 gooien, waardoor een krater van meerdere meters breed ontstaat. In die krater worden vervolgens monsters verzameld. Het voordeel van deze aanpak is dat Hayabusa2 op veel grotere diepte (ongerepte) monsters kan verzamelen dan Hayabusa ooit heeft gedaan. Een ander verschil tussen Hayabusa en Hayabusa2 wordt hopelijk gemaakt door de lander aan boord van Hayabusa2. Ook Hayabusa beschikte over een lander, maar de Japanners kregen deze niet heelhuids op het oppervlak van de planetoïde. Hopelijk gaat dat ze met Hayabusa2 wel lukken.

De verwachtingen omtrent Hayabusa2 – een missie die in veel opzichten spectaculairder is dan die van Hayabusa – zijn hooggespannen. De Japanners hopen aan de hand van de verzamelde en later op aarde afgeleverde monsters meer te kunnen vertellen over de geboorte van ons zonnestelsel en dan met name hoe organische materialen en water zich in die tijd manifesteerden en hoe die stoffen zich verhouden tot het leven en oceaanwater zoals we dat vandaag de dag kennen.